Category: اجتماعی

هندوستان قدم در راه مریخ گذاشت . زودتر از چین اما بعد از آمریکا و روسیه

34--india-mars-mission
هندوستان شگفت انگیز. 

این شعار تبلیغاتی سازمان توریسم هندوستان است که برخلاف بسیاری از شعارهای تبلیغاتی توریستی به شدت واقعی است. نام هندوستان را به زبان بیاورید، چشمان‌تان را ببندید و به تصویری فکر کنید که به ذهنتان هجوم می‌آورد: 
از فیل و طاووس گرفته تا معماری شگفت انگیز هندی و گوهری چون تاج محل، از خیابان‌های شلوغ و خودروها و سه چرخه‌های موتوری که گویی بوق آن‌ها به پدال گازشان مستقیم متصل است تا جنگل‌های دست نخورده و حشی استوایی، از سینمای پررنگ و لعاب و پرساز و آواز بالیوود گرفته تا هزار آیین و معبد و پرستش‌گاه، از ماهتما گاندی و مبارزات مدنی او علیه انگلستان گرفته تا تشکیل پرجمعیت‌ترین دموکراسی جهان، از پیشرفت‌های خیره‌کننده در زمینه آی تی و کامپیوتر تا تبدیل شدن به قطب فرآیند برون سپاری نیروی متخصص و از یکی از قدرت‌های اقتصاد جهانی گرفته تا فقری که در خیابان‌های شهرها و روستاها می‌توان به چشم دید. 
هندو سرزمین همه این‌ها و سرزمین چنین تضادهایی است و این به این تصویر پر رنگ و لعاب باید قطعه دیگری نیز اضافه کرد. 
هندوستان اینک یکی از کشورهای صاحب نام در زمینه کاوش‌های روباتیک فضایی شده است و این کار را با اقدام جسورانه هفته‌های اخیر خود به اوج رساند و گام در راه دشوار مریخ گذاشت.
پیشران موشکی PSLV که یکی از پیشرفت‌های ساخت خود هندوستان به شمار می‌رود در ساعت ۹:۰۸ به وقت جهانی روز سه شنبه 5 نوامبر، موتورهای خود را روشن کرد تا اولین سفیر هندوستان را عازم مریخ کند. ماموریتی با بودجه اندک که نه تنها جایگاه هندوستان در رقابت‌های فضایی را بهبود می‌بخشد که این کشور را برای فعالیت‌های آینده فضایی دلگرم‌تر می‌کند.
این ماموریت در ساعت ۲:۳۸ به وقت محلی از پایگاه پرتاب‌های فضایی ساتیش داوان (Satish Dhawan) در جزیره سری هاریکوتا (Sriharikota) آغاز شد. بعد از ۴۴ دقیقه و در ساعت ۹:۵۲ محموله همراه این پرتابگر یعنی ماموریت مدار گرد مریخ Mars Orbiter Mission در مدار از پیش تعیین شده و با موفقیت رها شد و اندکی بعد با باز کردن صفحات خورشیدی خود بخش اول ماموریت خود را با موفقیت به پایان رسید.
این سفینه به طور مستقیم عازم مریخ نشده است و پیش از آنکه گام در راه مریخ بگذارد مدارگرد مریخ یا آنگونه که رسانه های هندی آن را خطاب می کنند مانگالیان در مداری بیضی شکل در اطراف زمین با حضیض ۲۴۶ کیلومتر و اوج مداری ۲۳۵۰۰ کیلومتری از سطح زمین قرار گرفته است و در طول هفته های آینده این سفینه برای عزیمت نهایی آماده می شود تا اینکه سرانجام روز اول دسامبر و اگر همه چیز خوب پیش برود از مدار زمین جدا شده و راهی قلمرو سیاره سرخ می شود.
این ماموریت به نسبت ماموریت ارزان قیمتی است و با بودجه ۷۳ میلیون دلار آماده و پرتاب شده است و اگر همه چیز خوب پیش برود و این ماموریت به هدف خود برسد آژانس فضایی هندوستان به چهارمین آژانس فضایی جهان پس از آژانس فضایی روسیه، ناسا و آژانس فضایی اروپا بدل می‌شود که با موفقیت توانسته‌اند به مریخ برسند. البته این اگر مهمی است باید به خاطر داشت که تنها اندکی بیش از یک سوم ماموریت‌های فضایی به مقصد مریخ به این سیاره رسیده‌اند و بقیه آن‌ها در یکی ار مراحل پرتاب تا مرحله تثبیت نهایی شکست خورده‌اند.
غیر از این ۴ آژانس فضایی ژاپن نیز در سال ۱۹۹۸ ماموریتی به نام نوزومی یا امید را راهی مریخ کرد. مدار پیچیده این ماموریت باعث شد تا نوزومی هیچ‌گاه به مریخ نرسد. چین نیز یک بار تصمیم به سفر به مریخ گرفت اما این سفر را نه با کمک سیستم پیشران خود که قلمدوش ماموریت روسی فوبوس – گرانت روسیه آغاز کرد و با از دست رفتن این ماموریت در مدار زمین محموله چینی آن هم از دست رفت.
مانگالیان – اگر همه چیز خوب پیش برود – روز ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۴ با روشن کردن موتورهای خود درون مدار مریخ قرار می‌گیرد. با وجودی که این ماموریت بیش از هر چیز آزمونی برای توانایی هندوستان برای سفرهای میان سیاره‌ای و آزمودن توان شبکه اعماق فضای این کشور در ابعاد بزرگتر است اما اگر محموله به سلامت به مقصد برسد ابزارهای علمی آن می‌توانند داده‌های مهمی را جمع آوری کنند. به ویژه چشم‌ها به ابزار سنجش گر گاز متان در جو مریخ است. گازی که پیش‌تر سفینه‌های اروپایی ردی از آن در جو مریخ را یافته بودند ولی مریخ نورد کنجکاوی که اکنون در مریخ به فعالیت مشغول است، نتوانسته نشانه‌ای از آن را حداقل در محل فعالیت خود پیدا کند.
برنامه فضایی هندوستان برنامه قدیمی به شمار می‌رود. برنامه‌ای که مسولان آن گام به گام و آهسته و پیوسته آن را توسعه داده‌اند.
آژانس فضایی هندوستان در سال ۱۹۶۹ تاسیس شد. در سال ۱۹۷۵ هندی‌ها نخستین ماهواره ساخت خود را با کمک روس‌ها به فضا فرستادند و در سال ۱۹۸۰ خود آن‌ها توانستند با کمک پیشران‌های خودشان موفق به قرار‌دادن ماهواره در مدار زمین شدند. از آن پس تعداد زیادی ماهواره با هدف‌های علمی و هم‌چنین سنجش از دور زمین و مخابراتی را هندوستان به مدار زمین فرستاد.
در سال ۲۰۰۸ برنامه روباتیک فضایی مریخ نقطه اوجی را با اعازم موفق چاندرایان – ۱ به ماه تجربه کرد و در نهایت امسال نیز هندوستان قدم در راه مریخ گذاشته است. گامی که اگر آن را با موفقیت بردارد دربین رقیبان منظقه‌ای خود یعنی چین، ژاپن و کره جنوبی جایگاه ویژه‌ای پیدا می‌کند.
هندوستان در زمینه برنامه‌های سرنشین دار نیز مدت‌ها است که در حال برنامه‌ریزی است و البته طبیعی است که بخشی از برنامه فضایی هندوستان تحت تاثیر رقابت‌های منطقه‌ای و با توجه به نگاه به آینده این کشور در جهان شکل می‌گیرد.
اما همان‌طور که رقابت‌های فضایی شرق و غرب در نهایت باعث رونق عصر فضا و ارتقای جایگاه ما از نظر آگاهی نسبت به خود و جهان‌مان شد حتی اگر بخشی از سوخت موتور محرک برنامه‌های فضایی هندوستان و چین و … را ارزیابی‌های سیاسی تامین کند اتفاق مبارکی است که فضای کاوش‌های فضایی را توسعه می‌دهد

شیرین کاری مطبوعات این بار دروغ گویی جاهلانه علیه پلنگ ایرانی. چوپان دروغگو

حیوانی که بزهای  چوپان لرستانی را درید گرگ بوده نه پلنگ

ذم شبیه مدح  . در قالب تشکر از یک چوپان پلنگ بیچاره را بد نام کردند .  یا چوپان دروغ گو بوده  یا مطبوعات

این ماجرایی که اخیرا در رسانه ها تکرار میشود که یک پلنگ ایرانی در لرستان به گله ای حمله کرده و چهل و چهار بز را دریده ولی چوپان مسلح گله به آن شلیک 1468573_590931620956113_143385587_nنکرده است ، را باور نمی کنم .

من نمیدانم کسانی که این داستان عجیب و غریب را به سادگی باور کرده اند و بدون مطالعه و از سر احساس آن را تکرار می کنند ، آیا هیچ میدانند که دارند ناخواسته چه چهرهء ترسناک و رعب انگیزی از پلنگ بی گناه و بی آزار ایرانی می سازند؟

 

پلنگ هیچگاه و تحت هیچ شرایطی چهل و چهار بز یا هر حیوان دیگری را نمی کشد و برای سیر کردن خودش و توله های گرسنه اش تبدیل به یک چنین هیولایی نمی شود .

پلنگ اگر بکشد یک شکار را می کشد و اگر هم بخواهد بخورد ، یک شکار را می خورد . البته گاهی یک گرگ گرسنه بنا به طبعی که دارد ممکن است به گله ای حمله کند و به تنهایی بیش از ده گوسفند را بدرد اما پلنگ چنین طبعی را ندارد و اگرچه شکارچی هست اما درنده نیست . اساسا یک پلنگ ، و آنهم یک پلنگ گرسنه و بی رمق ، قادر به تعقیب و شکار و کشتن چهل و چهار بز نیست . من از رسانه ها و خبرنگاران بی اطلاع و بی تخصص مطبوعات و سایتهای مختلف توقعی ندارم که در این خصوص بیشتر مطالعه کنند ، اما در شگفتم از اینکه می بینم برخی از مقامات سازمان بی خاصیت حفاظت محیط زیست ایران هم این داستان را باور کرده اند و برای عقب نماندن از قافله ، مشغول هوراکشیدن و تمجید از چوپانی شده اند که کشتن چهل و چهار بز خیالی اش را دیده اما به پلنگ درنده شلیک نکرده است . من ترسم از این است که این داستان جعلی ، و یا به شدت اغراق شده ، به گوش سایر چوپانهای آن منطقه برسد و آنها از این به بعد به محض دیدن یک پلنگ ، به تصور اینکه برای دریدن بزها و گوسفندهایشان آمده است ، به سمتش شلیک کنند و آن را بکشند . من از روزنامه نگارهایی که خودشان را محیط زیستی می نامند و مشغول نوشتن مطالب زرد و احساساتی هستند و نیز از مقامات سازمان حفاظت محیط زیست ایران که می خواهند در این میان از احساسات برانگیخته شدهء رسانه ای استفاده کنند و برای خودشان محبوبیتی کسب کنند ، خواهش می کنم که برای گرم کردن بازارشان به سراغ سوژهء دیگری بروند و از پلنگ بی آزار و معصوم ایرانی مایه نگذارند و علیه این بیچاره بیش از این دروغ نگویند و اغراق نکنند . پلنگ ایرانی درنده نیست و هیچگاه چهل و چهار بز را نمی درد.

رضا شاه قبل از شاهی سر دسته سینی زنی هئیت قزاقخانه بود

قمه زنی معروف ترین نذر  محرم بود که در قالب دسته های بزرگ در شب های هفتم و هشتم و نهم و دهم در کوچه ها و محلات تهران انجام می شد. سحرگاه روز عاشورا هم دسته ها کفن به تن با چند بیرق و کتل رجزخوانان و نعره زنان خود را به امام زاده و حسینیه و تکیه شان می رساندند و سردسته هیئت ها با تیغ های سلمانی جلو آمده ابتدا اطفال تازه نذر شده و تیغ نذرداران را هر کدام چند تیغ به جلو سرهای تراشیده شده شان زده و حرکتشان می دادند و نوحه خوان ها شروع به نوحه خواندن و سنج زدن و سینه زدن می کردند.
 
بعد از آن در میان نوحه و فریاد یا حسین و خواندن این شعر که: حسین تنها به میدان می رود الله اکبر- برای دادن جان می رود الله اکبر، وارد میدان می شدند به این صورت که میاندار دسته در فاصله خیابان وسط دو ردیف قمه زنان نمایان می شد با فریادی بلند یا حسین اولین قمه را بر سر خود فرود می آورد و به دنبال این حرکت بود که دیگران هم هر یک با شمشیر و قمه و قداره های خود به جان خود افتاده با کوبیدن بر سر، کفن سفید بر تنشان را آغشته به خون می کردند.
 
 

دسته سنگ زنی

 
یکی دیگر از نذرهای عجیبی که دیگر خبری از آن نیست، «دسته سنگ زن ها» بود که افراد به جای سینه زدن و زنجیر زدن و… هر یک دو قلوه سنگ به دست گرفته با نوای نوحه خوان و صدای سنج بهم می زدند به این ترتیب که هر زدن آن سه ضربه داشت که سنگ زن ها، در حالیکه دو صف دراز روبروی هم را تشکیل می دادند با خم و راست شدن، یکی ار نزدیک زمین و یکی را برابر شکم و یکی را بالای سر می کوفتند،هدف از برگزاری این مراسم بر این بود که می گفتند روز عاشورا از جانب اشقیا چنین سنگ هایی بر سر و پا و سینه و بدن امام و شهدا خورده بود.
 

زخم‌های عفونت گرفته

 
«شبیه زین العباد» هم از دیگر مراسم های تحریف شده در ماه های محرم و صفر در تهران قدیم بود که در آن، افرادی که نذر مصیبت امام زین العابدین(ع) را داشتند از مدت ها قبل از محرم مچ پاها و بیخ بازوان و حلقه گردن خود را با زخم تیغ و نشتر و حتی تیزآب مجروح می کردند تا جایی که چرک کند و درروز عاشورا و یازدهم و دوازدهم آنها سوار شتر برهنه می شدند و مواضع مجروهشان را با زنجیر و غل بسته داخل دسته به تماشا می گذاشتند به نشانه اسارت امام و اینکه با چنان حالتی او را به بارگاه یزید رسانیده اند.
 
 

میخ و سیخ در پوست

 
در تهران قدیم آنهایی که نذر قفل آجین می کردند، از مدتی قبل اندام خود را با داروهایی بی حس می کردند و قسمت هایی از آن را از گردن به پایین را سوراخ کرده و از آنها قفل و تیغ و نیزه و خنجر و سیخ و میخ و چاقو و شمشیر و امثال آن می گذراندند و خود را با این وضعیت به معرض نمایش می گذاشتند. حال بعضی از آنها به حدی به وخامت می رسید که افرادی همراه آنها می شدند تا نیفتند یا جان ندهند.
 

شمعی در بدن

 
کنار نذر قفل‌ آجین، “شمع آجین” هم از نذرهایی بود که در گذشته عده ای از روی جهل و خرافات آن را ادا می کردند. این نذر هم تصورات دیگری از بلایای اسرا و شهدای کربلا بود که سر امام حسین (ع) در تنور خولی رفته، خیمه امام به‌ آتش کشیده شده است و آتش از آنها به دامان زنان و اطفال صغیر امام رسیده و به تلافی آن افرادی به صورت همان قفل آجین نقاطی از بدن خود را سوراخ کرده و بر آنها شمع قرار داده و روشن می کردند و خود را در میان جمعیت عزاداران به نمایش می گذاشتند.
 
 

نذرهای ماندگار

 
با وجود نذرهای عجیب و غریبی که در این روزها در تهران قدیم باب بود، عده ای هم نذرهای عام المنفعه را انتخاب می کردند. مثلا رسیدگی به وضع خیابان ها، تامین روشنایی معابر تاریک، پوشاندن چاله ها و راه آب‌ها، کمک به نابینایان، پرداخت بدهی زندانیان یا تهیه غذا و پوشاک برای خانواده آنها، غذا دادن به پرندگان، میانجیگری در اختلافات خانوادگی هم از جمله کارهایی بود که در این ماه ها انجام می گرفت اما در این میان یکی از انواع نذورات گرفتن روزه سکوت بود به صورتی که فرد روزه گیر، در تمام دوازده روزعزاداری یعنی تا اخر محرم و گاهی تا آخر صفر یک کلام سخن نمی گفت. نذری که اگرچه خرافی نیست اما یکی از نذرهای عجیب آن دوره به حساب می آمد.
 
 

روضه خوانی از کی رواج پیدا کرد؟

 
مراسم عزاداري امام حسین(ع) تاريخچه‏‏ ای بسیار طولاني دارد، گفته اند که ريشه آن به عزاداري اوليه طايفه بني اسد برمی گردد كه هنگام دفن شهداي كربلا بر سر مزار آنان آمدند و شروع به مويه و زاری كردند و اشك ريختند تا اینکه شيعيان اجازه پیدا کردند در دوره ديلميان و صفويه عزاداری هایشان را آشكار برگزار کنند و کم کم شکل عزاداری ها تغییر کرد. مجالس گریه و مویه ای که در دوره های قدیم برای شهدا برگزار می شد، جای خود را به مراسمی داد که پیچیدگی آن در دوران قاجار به اوج رسيد.
 
در سال نهصد قمري هم ملاحسين كاشفي هراتي با استفاده از مقاتل مختلف و كتب تاريخي كتابي به نام “روضه‏الشهداء” تدوين كرد و آن را وقف عام كرد و چون تنها كتاب و معتبرترين نيز بود به زودي بین مردم مشهور شد و هر كسي كه مراسم عزاداري داشت از روي آن كتاب براي مردم مي‏خواند و مردم گريه مي‏كردند به طوري كه اسم اين مراسم به روضه‏خواني و سپس به اختصار روضه ناميده شد.
 
تا جایی که هر کس سواد خواندن و نوشتن داشت می توانست از نوشته های این کتاب برای روضه خوانی استفاده کند، در تهران قدیم نیز وضع به همین صورت بود مراسم های مختلفی در ایام عاشورا و تاسوعا توسط مردم برگزار می شد که بخش مهمی از آن به نوحه خوانی و روضه خوانی و راه اندازی دسته های سینه زنی در کوچه و خیابان ها و تکیه و حسینه و امام زاده و گاهی بعضی از خانه ها می انجامید.
 
مردم و محلات و کوچه ها در این دو ماه كاملاً سياهپوش مي‏شدند، در اين ايام هر كار و عمل زشت از ميان بیشتر مردم رخت بربسته و هر يك به طريقي كوشش در اصلاح اعمال ناپسند خود حداقل در طي اين دو ماه مي‏كرد. شوخي و خنده و تفريح و مزاح و خوشگذراني و عيش و نوش در اين ايام پسنديده نبود و سرود و شادماني را دشمني با امام حسين(ع) مي‏دانستند. در اين دو ماه حتي عقد و نكاح و عروسي نيز تعطيل می شد و آن را شوم و بد عاقبت مي‏ دانستند چنانكه اكنون نيز چنين است.
 
 

معروف‏ترين دسته‌ها

 
معروف‏ترين دسته ‏های تهران قدیم، دسته ميدان و عرب‌ها و بعد دسته ‏هاي قزاقخانه و سنگلج و قنات‏آباد و دسته ترك‌ها بودند. اين دسته ‏ها از روز هفتم محرم به حركت درمي‏آمدند و به بازارها روانه مي‏شدند. سالي نبود كه در تنگي بازار بين برخي از دسته‏ها بر سر نوبت عبور درگيري پيش نيايد. به هر حال بازار مركز اصلي دسته‏هاي عزا در اين ايام بود. همراه با دسته‏ها پرچمهاي رنگارنگ و علمهاي ده الي بيست و چهار تيغه ‏ای حركت داده مي‏شد كه بر ابهت دسته‏ ها مي‏افزود.
 
شب‌ها هم دسته‏ هاي مخصوص در تهران حركت مي‏كرد كه به دسته شاحسيني (شاه‏ حسيني) معروف بودند. دسته‏ هايي كه در شب‌هاي دهه اول محرم به نيت مشق با آلات برنده از قبيل قمه و شمشير به خيابان‌ها مي‏آمدند و در دو رديف منظم روبه ‏روي يكديگر با صداي مهيبي يا حسين مي‏گفتند و با صدای شيپور و نقاره همراه مي‏شدند. برق شمشير و صداهاي طبل و ساير آلات موسيقي شكوه خاصي به اين دسته‏ها مي‏داد و طرفداران بيشتري داشت. در روز عاشورا نیز افراد اين دسته‏ ها به ياد فرود آمدن شمشيرها بر بدن شهداي كربلا قمه و شمشيرها را بر فرق خود مي‏كوبيدند.

دو مرد لبنانی برای تفنن و شادی گربه ای را فر داغ کردند.

ویدیویی که دو مرد لبانی طی آن گربه ای را با خنده و شوخی به زور داخل مایکرو ویو می گذارند و آنرا برای مدت حدود یک دقیقه روشن می کنند، به شدت خشم بسیاری از مردم جهان را برانگیخته است و از دولت لبنان و کشورهای منطقه خواسته اند تا برای مقابله با خشونت در مورد حیوانات قوانینی جدی تر وضع کنند. این گربه به شدت سوخته است .

stop

Shimla In5Jul2013  (108)

جوانان محروم عربستان سعودی آرزو می کنند که توسط این پلیس دستگیر شوند

انتشار تصویر یک پلیس زن فلسطینی در اینترنت به یکی از پربحث ترین موضوعات کاربران شبکه های اجتماعی در کشورهای عربی تبدیل شده است.

این تصاویر در رژه نیرو های پلیس فلسطین نزد محمود عباس گرفته شده است.

جوانان کشورهای عربی، به ویژه عربستان از پرتعدادترین اعضای شبکه های اجتماعی هستند و از جمیعت 11 میلیونی عربستان بیش از 5 میلیون نفر در تویتر عضو هستند.
 

اغلب آنها به شکل جدی در بحث های سیاسی – اجتماعی شرکت میکنند و نسبت به کاربران سایر کشورها، کمتر از این گونه فضاها برای سرگرمی استفاده می کنند.

انتشار تصویر پلیس زن فلسطینی  که در میان کشورهای عربی  کمتر دیده شده است نیز با اظهار نظرهای متفاوتی مواجه شده و برخی او را نمونه صلح طلبی، برخی ها آن را نشانه فریبکاری و سو استفاده مقامات و برخی نیز آن را از مصادیق “جنگ نرم!” توصیف کرده اند.

کامنت ها و جمله های رندانه و طنز، همانند آرزوی دستگیر شدن توسط این پلیس، نیز کم نیست. به خصوص در میان عربهای مقیم عربستان سعودی که هنوز راننده زن ندیده اند.

و حتی  چهره خواهرانشان را فقط با نقاب دیده اند و نه بدون نقاب .

واژۀ تات برابر «الفارسیه» و تَت به معنای ایرانی آمده

tati
«تات‌ها و تاتی، مردمان و زبانی ایرانی»
در نوشته‌های بسیاری، «تات» به معنی ایرانی (غیرترک) به کار رفته است. چنانچه در لغات‌الترک کاشغری (466 ق.)، واژۀ تات برابر «الفارسیه» و تَت به معنای ایرانی آمده است. در مثل‌های ترک‌زبانان تبریز، تات به معنی دانا و شهرنشین است.
در لغتنامۀ دهخدا، تات‌ها مردمی فارسی‌زبانند که به زبان کهن و بومی سخن می‌گویند. همچنین آمده که اگر از هر روستایی در آذربایجان بپرسی تات یعنی چه؟ بی‌درنگ می‌گوید، آبادی‌نشین. پس می‌توان گفت، «تات» واژه‌ای است که دستکم از یکهزارۀ پیش از سوی ترکان بیابانگرد و زردپوستِ – کوچیده از اورال -، به ایرانیان کشاورز و شهرنشین گفته می‌شده است. «تاتی» نیز به لهجه‌های گوناگون زبان ایرانی گفته می‌شد که تات‌ها بدان سخن می‌گویند. حمدالله مستوفی نیز در نزهت‌القلوب، تات را برابر ایرانی به کار برده است.
گویش‌های بومی ایران همچون کردی، لری، گیلکی، مازندری، دماوندی، تاتی و…، واژگان و چارچوب‌های دستوری یکسانی دارند. تاتی از شاخۀ زبان‌های ایرانی است و چندهزار سال تاریخ بر تارک خود دارد. گستردگی این گویش کهن، از قزوین و اشتهارد تا آذربایجان و تالش و اردبیل و اران اشغالی (ج. آذربایجان) و داغستان و… را در بر می‌گیرد.
یحیی ذکاء در کتاب «جستاری دربارۀ زبان مردم آذربایجان»، می‌نویسد: «در پیرامون همدان و قزوین و کرانۀ سپیدرود و مازندران و تالش و آذربایجان و نیز افغانستان و قفقاز، تیره‌هایی از مردم هستند که خود را تات می‌نامند و زبانشان نیز تاتی خوانده می‌شود».
کم‌روایی کنونی کاربرد تاتی و سرنوشتش در درازنای تاریخ، تنیدگی فراوانی با زبان‌های پهلوی و آذری (نه ترکی) دارد. «زبان آذری» زبان سرشتین و اصیل آذربایجان (آذر+ بایگان) بوده و امروزه به نادرست، برابر با زبان بیگانه و تازه از گرد راه رسیدۀ «ترکی – مغولی» فرض می‌شود.
وارون بر گفتۀ برخی نویسندگان ترکیه که می‌گویند، «زبان مردم آذربایجان از روز اول ترکی بوده است!»، اما نشانه‌ها چنین نیست و هیچ متن، جمله یا نوشتۀ کهنی به زبان ترکی از مردم آنجا در دست نیست. برای نمونه، قطران تبریزی (شاعر سدۀ چهارم) که خود از آذربایجان است، دیدن یک دلبر (معشوقه) ترک در گنجه را، شگرف و شگفت‌انگیز دانسته و چنین سروده است که،
ای ترک به گنجه از کجا افتادی
کاندر دل و جان من فکندی شادی

کسپین
زبان آذری، شاخه‌ای از گروه زبان‌های ایرانی است که در شمال‌غرب ایران بدان سخن گفته می‌شده، و با گویش‌های ارانی، تالشی (تاتی)، دماوندی، طارمی، کردی و ارمنی همبستگی دارد. این زبان پس از یورش تیمور به ایران و رخنه و چیرگی ترکان آق‌قویونلو و قره‌قویونلو در آذربایجان، سخت‌ترین آسیب‌ها را به خود دید.
با این همه، زبان آذری که ریشه در تاریخ دیرین ایران دارد، یکسره از میان نرفت و هنوز هم در برخی روستاها و در میان سالخوردگان به کار می‌رود. این زبان، بی‌گمان دنبالۀ زبان «مادی» است که سپس با زبان‌های پهلویک (اشکانی) و پارسیک (ساسانی) درآمیخت و همواره در کنار زبان ملی، رسمی و مشترک کشور (فارسی دری) به کار رفت.
از گزارش‌ها و گفتار سالمندان چنین برمی‌آید که بخش‌های تات و آذری‌زبان تا همین یکصد سال پیش بسیار بیشتر از امروز بوده و گویش‌های بومی، گستردگی فراوانی داشته‌اند. زبان تاتی، زبان زندۀ داغستان و اران نیز هست. اما بدبختانه برای نمونه، امروزه در تالش که تاتی از زبان‌های بومی آن است، کمتر کسی یافت می‌شود که تاتی (تالشی) سخن بگوید. اما ترکی چنان چیرگی یافته که گویی هزاران سال چنین بوده است!
سرزمین ماد، بخش‌های امروزین همدان، کرمانشاهان، لرستان، قزوین، اصفهان، ری و آذربایجان را در بر می‌گرفت. دربارۀ اینکه زبان تاتی به زمان مادها می‌رسد، دکتر یارشاطر در کتاب «سرزمین قزوین» می‌نویسد:
«در سرزمین‌های شمال‌غرب ایران، زبان‌های کهن و بومی آنجا، از فرای ارس تا سمنان و سنگسر و ساوه و همدان گسترده است و این‌ها با یکدیگر پیوندهایی ژرف دارند. در تاریخ ایران، نشانه‌ای در دست نیست که تات‌زبان‌ها از جای دیگری کوچیده باشند؛ و بی‌گمان لهجه‌های ایرانی این بخش‌ها، بازماندۀ گویش مادهاست که تاکنون در پناه کوهستان‌ها پایدار مانده است».
در همین باره، حمداله مستوفی در نزهت‌القلوب (740 ق.)، زبان مردمان زنجان و مراغه را پهلوی دانسته است. از میانۀ سده یازده و دوازده قمری، ترکی رفته‌رفته در آذربایجان روایی یافت.
دکتر ذبیح‌الله صفا درین باره می‌نویسد: «(در زمان بنی‌عباس) ترکان نومسلمان در سختگیری مذهبی پیش افتادند … و در این میان بود که مردم بومی تات در آذربایجان، زیر سم ستوران این چادرنشینان لگدکوب شده و هویت ملی و فرهنگ و زبان و آیین‌های کهن خویش را از دست دادند». از آن پس، سخن گفتن به زبان بومی و آذری، گناه بوده و تنها در درون خانواده‌ها به گونه‌ای پنهانی به کار می‌رفت!
دکتر یحیی ذکاء در کتاب خود آورده است: «خوشبختانه شنیدم در مرز ایران و قفقاز، دیه‌هایی هست و مردم آن به زبانی سخن می‌گویند که به زبان فارسی بسیار نزدیک است و تاتی خوانده می‌شود».
سیاست تات‌زدایی در قفقاز، از زمان جدایی این سرزمین از ایران و با تندی بسیاری دنبال شد. پس از اندک‌زمانی (در دورۀ استالین)، به بهانۀ کم بودن شمار تات‌ها و اینکه دیگر همگان به ترکی آشنایی دارند، ریشۀ تاتی را زدند.
همانندی واژگان تاتی، فارسی، قفقازی، اوستایی و پهلوی را در زیر ببینید:
فارسی، تاتی و اوستایی: «اسب، اسپ، اسپا»، «سفید، اسپی، اسپیتمه».
فارسی، تاتی، قفقازی: «چریدن، بچرستن، چرستن»، «زنبور (انگبین)، انگه، انگ»، «برگ، ولگه، ولگ».
فارسی، تاتی، اوستایی، پهلوی: «داماد، زوما، زاماتر، زامات»، «مرد، مرتیک، مرته، مرت».
*جستاری در زبان و ادبیات تاتی – انتشارات رامند

اسطوره های شاهنامه مجسمه می شوند

 «حمید کنگرانی فراهانی» مجسمه ساز، اسطوره ها و داستان های شاهنامه فردوسی را دستمایه ساخت مجموعه ای برنزی می کند.

 

کنگرانی فراهانی  اظهار داشت: دلیل انتخاب داستان های شاهنامه برای ساخت تندیس ها، ماندگاری و اهمیت این اثر ادبی در تاریخ و فرهنگ ایران است.

وی با بیان اینکه شاهنامه فردوسی همیشه زنده و پویا خواهد بود، افزود: با این وجود احساس کردم با ساخت شخصیت های داستان ها و افسانه های شاهنامه به صورت مجسمه می توانم ضمن بیان بخشی از تاریخ و هویت کشورم از زاویه هنرمجسمه سازی به معرفی آن به نسل های جوان کمک کنم.

کنگرانی فراهانی خاطرنشان کرد: تا امروز کار ساخت سه تندیس شامل خوان دوم از هفت خوان رستم،اثری برگرفته از داستان پادشاهی بهرام گور و همچنین تندیسی از کاوه آهنگر ساخته شده است و در حال طراحی هفت اثر دیگر هستم.

او خاطرنشان کرد: مجسمه های این مجموعه از جنس سنگ و برنز خواهند بود که با سبک همیشگی کارهایم تفاوت خواهد داشت. ضمن اینکه آثار این مجموعه به شیوه فیگوراتیو و سوررئالیستی تهیه می شوند.Shimla In5Jul2013  (39)

این هنرمند گفت: با اتمام ساخت این تندیس ها نمایشگاهی برگزار خواهم کرد، البته از آنجا که این کار زمان بر است، احتمال دارد تا پایان سال آینده (93) ادامه پیدا کند.

وی همچنین از مراحل پایانی ساخت مجسمه ای از پرفسور رحمان زاده خبر داد و گفت: این دانشمند برجسته پایه گذار جراحی مدرن ارتوپدی در سطح بین المللی و رئیس مرکز بین المللی جراحی مفاصل و استخوان شهر برلین است که به سفارش تعدادی از ایرانیان مجسمه ای از وی در ابعاد یک متر در یک متر با مواد پلیمر در دست ساخت دارم.

به گفته این هنرمند،این اثر ظرف 2 تا 3 ماه آینده در شهر برلین رونمایی و نصب خواهد شد. 

کنگرانی از توافقات اولیه درخصوص ساخت تندیسی از «حسن حبیبی» به سفارش سازمان زیباسازی اشاره کرد و گفت: این کار هنوز به مرحله قرارداد نرسیده ،چرا که مسوول مربوطه در سازمان زیباسازی تغییرکرده است.

وی درباره حضور خود در موزه مادام توسوی لندن گفت:به خاطر مشغله های کاری ساخت مجسمه برای این موزه و اقامت در لندن را به زمان دیگری موکول کرده ام.

کنگرانی فراهانی بیش از 20 سال است که مجسمه می سازد و در15 سال گذشته تمرکزش را روی ساخت مجسمه هایی با تکنیک موم گذاشته است.

وی تاکنون موفق به دریافت لوح تقدیرازبنیاد کنرادآدناوربرلین، انستیتو نوابغ برلین، ستاد چهره های ماندگار، موزه سینمای ایران، خانه هنرمندان ایران، لوح سپاس از اولین همایش مهندسان هنرمند و میراث فرهنگی و گردشگری ایران شده است.

بسیاری از آثار این هنرمند در موزه مجلس شورای اسلامی، موزه خانه مشروطه اصفهان، موزه عبرت ایران، موزه رئیس علی دلواری بوشهر، موزه سینمای ایران، موزه کاخ گلستان (تالار عاج) به معرض نمایش گذاشته شده است.

ساخت تندیس های امام خمینی (ره)، مدرس، دکتر مصدق، رضا شاه پهلوی، شیخ فضل الله نوری، حسن تاجبخش (چهره نامدار دامپزشکی)، شهید بهشتی، طیب حاج رضایی، شهید رجایی، محمد حسین شهریار، دکتر شریعتی،مرتضی ممیز، عزت الله انتظامی، علی نصیریان، محمود فرشچیان، علی حاتمی و ..از جمله کارهای هنری وی است.

همایش تخصصی روابط بین ایران و هند در عصر معاصر برگزار شد

دهلی نو- همایش تخصصی روابط بین ایران و هند در عصر معاصر به مدت دو روز در حیدرآباد مرکز ایالت آندراپرادش در جنوب هند برگزار شد.

 

به گزارش خبرنگار دریای پارس از حیدرآباد  این همایش با همکاری مرکز مطالعات اقیانوس هند دانشگاه عثمانیا و سرکنسولگری جمهوری اسلامی ایران در حیدرآباد و با حضور متخصصان ایرانی و هندی برگزار شد.

سرکنسول جمهوری اسلامی ایران  درحاشیه این همایش در گفت : دراین همایش 52 مقاله از سوی محققان و اندیشمندان ایرانی و هندی و دانشگاههای ایالت های مختلف هند ارائه شد. حسن نوریان افزود:

همکاری بین ایران و هند در زمینه انرژی، روابط تمدنی و فرهنگی بین ایران و هند در عصر جهانی شدن، فرصت های اقتصادی و تجاری ایران و هند و بررسی چالش های پیش رو، اهمیت ژئواستراتژیک بندر چابهار در توسعه مناسبات بین این دو کشور در حوزه امنیتی و اقتصادی از جمله موضوعات مهمی بود که در طول این همایش مورد بحث و تبادل نظر قرار گرفتند. وی گفت  دراین همایش از ایران هادی سلیمان پور رییس مرکز آموزش و پژوهشهای بین المللی وزارت امور خارجه و میر محمود موسوی سفیر پیشین جمهوری اسلامی ایران در دهلی نوحضور یافتند. به گفته سلیمان پور قرار است که این همایش سال آینده در دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی وزارت خارجه در تهران با موضوع ارزش های مشترک فرهنگی و تمدنی ایران و هند تشکیل شود.

در این سمینار که به مدت دو روز ادامه داشت 38 استاد و پژوهشگر و کارشناس مسائل ایران و هند مطالب خود را ارایه نمودند.

محور سخنرانی ها بر موضوعات متنوع و مختلفی قرار داشت و ابعاد مختلف فرهنگی – سیاسی – اقتصادی و اجتماعی روابط دو کشور مورد بررسی قرار گرفت.

انتقال سیاسی و نوسازی در ایران و اسلام – نقش قدرتهای خارجی در اثر گذاری بر روابط دو کشور هند و ایران – اثرات منازعات منطقه ای و بین المللی بر روابط دو کشور – تاثیر تحریم های بین المللی و تحریم های سازمان ملل بر روابط اقتصادی هند و ایران – – همکاری دو کشور در زمینه انرژی و امنیت انرژی – خط  لوله گاز ایران – هند  ضرورتی برای تامین امنیت انرژی برای منطقه  –   ایران پلی برای اقتصاد هند بسوی آسیای میانه – برنامه هسته ای ایران و اثرات آن بر روابط دو کشور – نگرانی های امنیتی و راهبردی در روابط دو کشور – روابط فرهنگی و تمدنی و زبانی دو کشور – نقش ایرانی تبارها و نقش شیعیان در توسعه روابط فرهنگی سیاسی و اقتصادی – مبادلات تجاری دو کشور از جمله موضوعات مورد بحث و بررسی در این سمینار بود.

در سخنرانی افتتاحیه سمینار دکتر سلیمان پور رئیس مرکز مطالعات و آموزشهای بین المللی وزارتخارجه  جمهوری اسلامی ایران و همچنین  پرفسور ساتیانارایانا رئیس دانشگاه عثمانیه حیدرآباد و پرفسور سیدا گود مدیرکل مرکز پژوهشهای اقیانوس هند براهمیت روابط دو کشور و نیاز دو کشور برای توسعه بیشتر همکاری ها در همه زمینه ها تاکید کردند.

دکتر سلیمان پور گفت اولین نخست وزیر دوره استقلال هند با تمام وجود از روابط دیرینه دو ملت سخن گفت اما موانعی از جمله بروز جنگ سرد و عضویت ایران و پاکستان و ترکیه در پیمان سنتو مانع برقراری رابطه عمیق شد. اما به هر حال مشترکات و منافع مشترک دو کشور بسیار عمیق تر از آن است که موضوعات گذرا باعث کندی روابط شود.  منطقه خاورمیانه با مشکل خطرناک منازعات فرقه ای روبرو است که می تواند با دخالتهای قدرتهای خارجی  به بالکانیزه شدن منطقه منجر شود. هند و ایران باید از ظرفیتهای خود برای جلوگیری از افراط گرایی مشارکت کنندوی گفت مرکز مطالعات و آموزشهای بین الملل آمادگی دارد که سال آینده سمینار مشابهی را در تهران با تاکید بر گفتگوی فرهنگی و تمدنی با شرکت استادان برجسته ایرانی و هندی برگزار نماید.

وی گفت با توجه به اینکه هزاران سند، کتاب خطی و دستورات و فرمانهای حکومتی در حیدرآباد به زبان فارسی وجود دارد ضرورت دارد بخش خصوصی ایران برای ایجاد دفتر و یا مرکز دایره المعارف فارسی در حیدرآباد اقدام کند و اسناد و کتابهای فاخر خطی فارسی که میراثی مشترک هستندچاپ و ماندگار شود. نهادهای دولتی نیز مساعدت لازم را مبذول خواهند داشت

پرفسور پاشا رئیس دپارتمان آسیای غربی دانشگاه جواهر لعل نهرو نیز با بیان روابط تاریخی ایران و هند فراز و نشیبهای روابط 50 ساله ایران و هند را برشمرد. وی گفت ایران در جهت پیشگیری از افراط گرایی و نزاع های فرقه ای کمکهای شایانی به منطقه کرده است. ایران در مهار افراط گرایان در افغانستان نقش مفیدی داشته است. وی گفت هند و ایران به همدیگر نیاز دارند هند 80 درصد نفت خود را از خلیج فارس وارد می کند ایران مناسب ترین هدف برای تامین انرژی برای هند و بهترین مسیر ترانزیت کالای هند به اروپا و آسیای میانه است.

hadair abad فاطمه شهناز

دکتر فاطمه شهناز استاد دانشگاه جامه ملی اسلامی هند و همچنین راجیو اگروال از موسسه مطالعات و بررسی های دفاعی هند ضمن اینکه برخورداری از انرژی هسته ای را حق مسلم ایران دانستند و گفتند غرب حق ندارد به صرف داشتن نیت کسی را مجازات کند این قصاص قبل از جنایت است. ضمن اینکه آمریکا کشورهایی را که زردخانه هسته ای مخفی دارند را نتنها مجازات نمی کند بلکه آنها را حمایت می کند و این نشان می دهد آمریکا و غرب از شکل گیری یک کشور قدرتمند در منطقه خلیج فارس نگرانند و نمی خواهند ایران به قدرت برتر منطقه تبدیل شود.فاطمه شهناز بشدت سیاستهای تنبیهی غرب علیه ایران را محکوم و مردود دانست و آنرا خلاف اصول و قواعد روابط بین الملل دانست. وی گفت تحریم ها نخواهد توانست در اراده مردم ایران برای رسیدن به قله های پیشرفت خللی ایجاد کند. بهتر است که از فرصت پیش آمده  بین دو کشور استفاده نموده و بدون هیچ شرطی تحریم ها را بردارد و راه دوستی با ایران در پیش گیرد.

hadair abad (2)hadair abad (3)

دکتر محمد عجم  سخنران دیگر این سمینار، تجارت دریایی در خلیج فارس را در 4 دوره تاریخی  قبل و بعد از اسلام  شرح داد و حجم فزاینده تجارت دریایی دوره معاصر در خلیج فارس را در مقایسه با دوره استعمار در خلیج فارس  بر شمرد . وی از چهره هایی مانند تاگور، مهاتما گاندی ، ابوکلام آزاد و جواهر لعل نهرو  به عنوان چهره های شاخص و اثر گذار  در روابط  معاصر ایران و هند یاد کرد. وی گفت هیچ کتاب فاخری در قرون وسطی ایران وجود ندارد که در ارتباط با هند  مطلبی نداشته باشد در حالیکه نوشته های هندی در قرون میانه هند نسبت به ایران ساکت است .زبان فارسی پل و یا همزه وصل  برای معرفی فرهنگ هند به اروپا بوده است. زبان فارسی و معماری ایرانی در تمام هند اثر گذاشته است. 80 سنگ نوشته فاخر فارسی در هند وجود دارد که ثبت ملی در هند و یا ثبت میراث جهانی است. از 50 میلیون سند آرشیو ملی حیدرآباد 70 درصد آن به زبان فارسی و اردو است. بخصوص فرمانها و دستورهای حکومتی . در آرشیو ملی دهلی نیز 15 هزار سند وجود دارد که بخش بیشتر آن فارسی است.

1392iponpix 349hadair abad (4)

وی در پاسخ به مطلبی طرح شده  در مورد مشکل شورای همکاری خلیج(فارس) با ایران در خصوص جزایر سه گانه و نام خلیج فارس مستندات منحصر به فردی را ارایه نمود وی گفت علی رغم اینکه تا سال 1958 در هیچ نوشته ای به زبان عربی عبارت خلیج عربی بکار نرفته است. و تمام نقشه ها و مکتوبات عربی و غیر عربی و حتی احادیثی از پیامبر اسلام و مکتوباتی در تفسیر های قرانی اشاره به بحر فارس دارند اما عده ای از رهبران عربی در جهت حذف پسوند فارس از این نام تاریخی سرمایه گذاری کردند  این اقدام غیر علمی با انگیزه سیاسی و قومی  انجام دادند این کار خلاف اصول و روابط دوستانه و حتی توهین آمیز بود اما دولت  ایران سالها سکوت کرد. ولی حسن نیتی از طرف مقابل ندیدند.

 در مورد جزایر سه گانه ایران مستندات محکم حقوقی از سوی دوست و دشمنان خود و حتی اعتراف بعضی رهبران عربی را در مورد تعلق این سه جزیره به ایران دارد. اما در مجموع این موضوعات از نظر جمهوری اسلامی ایران موضوعات گذرا هستند و نمی توانند بر روابط دوستانه منطقه ای تاثیر گذار باشند. فراز و نشیب در روابط ایران با شورای همکاری خلیج فارس تاثیری بر روابط دوستانه با هند ندارد. در این سمینار همچنین تصویر بزرگی از دو نقشه و تصویر از کتاب استخری مربوط به هزار سال قبل در خصوص منطقه دیار هند ، سند و بحر فارس به مدیرکل مطالعات اقیانوس هند و دانشگاه عثمانیه اهدا شد که مورد توجه حضار قرار گرفت.

میر محمود موسوی

آقای میر محمود موسوی سفیر اسبق ایران در پاکستان و هند در سخنرانی اختتامیه سمینار ضمن جمع بندی مطالب ارایه شده با برشمردن عوامل واگرایی و عوامل همگرایی میان هند و ایران گفت مخاطراتی که از جانب افراط گرایان مذهبی متوجه منطقه است باعث می شود که ایران و هند بیشتر در موضوعات امنیتی و سیاسی تلاش کنند.وی گفت 4 عامل مهم موجبات تهدید امنیت و آرامش منطفه است- مواد مخدر و درآمد حاصله از آن- تروریزم و افراط گرایی – حضور قدرت های فرامنطقه ای – رقابتهای بین هند – چین و پاکستان و مشکلات مرزی و بحران آب در رودخانه های مرزی. وی در مجموع آینده روابط هند و ایران را دارای  دورنمایی روشن توصیف کرد و گفت آنقدر نیازها و سودمندی ها و منافع  مشترک در روابط دو کشور وجود دارد که هیچ یک از عوامل واگرا نمی تواند حرکت فزاینده روبه جلو در تعمیق روابط را کند کند. 

گفتنی است که 400 دانشجوی ایرانی در دانشگاه عثمانیه حیدرآباد تحصیل می کنند این دانشجویان در برگزاری سمینار مشارکت فعال داشتند. سالانه بیشتر از 40 هزار ایرانی به هند سفر می کنند اما سهم توریست هندی به ایران بسیار کم است.

ایالت آندرا پرادش با 80 میلیون نفر جمعیت به مرکزیت حیدرآباد از ایالات جنوبی و پنجمین ایالت بزرگ هند است.

IMG_3082 (2)

بر اساس آمار رسمی، 15 درصد و بر اساس آمار غیر رسمی بیش از 30 درصد جمعیت 80 میلیونی این ایالت را مسلمانان تشکیل می دهند.

این ایالت به جهات مختلف سیاسی، فرهنگی، تاریخی، علمی و اقتصادی از مناطق مهم هند و یکی از قطب های اقتصادی، سیاسی در جنوب این کشور است.

سابقه 500 ساله حضور ایرانیان در این منطقه، عامل مهمی در ایجاد تحولات سیاسی، اقتصادی و فرهنگی در جنوب هند شده به طوری که امروزه هیچ مورخ و باستان شناسی نمی تواند بدون در نظر گرفتن نقش ایرانیان و پادشاهان مسلمان و شیعه مذهب ایرانی در این منطقه تصویر کامل و درستی از وضعیت گذشته و حال منطقه ارائه کند.

اثرات این حضور تاریخی را می توان در معماری، زبان، فرهنگ، هنر و دیگر ابعاد زندگی مردم جنوب هند به خوبی مشاهده کرد.

Speakers at the international meet on relations between India and Iran at the Centre for Indian Ocean Studies, Osmania University. –Photo: by arrangement
Speakers at the international meet on relations between India and Iran at the Centre for Indian Ocean Studies, Osmania University. –Photo: by arrangement

Hadi Solaiman Pour, Director, Centre for International Research and Education, Ministry of Foreign Affairs, Iran, has said that relations between India and Iran go beyond the purview of diplomacy and there is need for coordination between academic institutions to promote dialogue between scholars, academics and people drawn from art, culture and science. He was speaking at the International Conference on India and Iran in Contemporary Relations conducted by the Osmania University Centre for International Programme (OUCIP). Former OU Vice-Chancellor, T. Tirupati Rao said that there was much to be gained in the humanising factor, which has greater value than sanctions or security.

P.K Pasha, director, Gulf Studies Programme, SIS, JNU, dwelt on the evolution of the bilateral ties between Iran and India from the Nehruvian-era to the present times. The Director, Centre for Indian Ocean Studies, Prof. R. Sidda Goud said that papers were presented on various topics like ‘Impact of Intra-Regional Conflicts in West Asia on the India-Iran Relations’, ‘Relations in the post-Cold War Period: A Neorealist Analysis’, ‘Prospects of Cooperation’, ‘Contemporary Challenge to Indian Foreign Policy’, ‘Strengthening New Areas of Cooperation’, ‘Relation Against the Backdrop of Afghanistan,’ and ‘Iran’s Nuclear Weapons Programme – a Real Threat Or a Ploy By The West To Counter Iran’s Rise As a Regional Power’ among others. Former Ambassador of Iran in India Mir Mahmood Moosav and Hassan Nourian, Consul General of Islamic Republic of Iran, Hyderabad, spoke at the valedictory.

Faculty from different parts of India and abroad and scholars presented papers.

 
 

 

ایرنا سمینار بین المللی روابط ایران و هند در دوره معاصر در حیدرآباد برگزار شد.

*** دانشگاه  جواهر لعل نهرو /جنو 

جایگاههای دیدنی دهلی و هند 

چهار مقاله هندی

 همزمان با اولین همایش بین‌المللی میراث مشترک ایران و هند در قم چهار مقاله هندی منتشر شد.

در این کتاب به معرفی چهار مقاله پرداخته شده است:

معرفی لوامع‌التنزیل به عنوان تفسیر بزرگ شیعی از دو مولف

«لاوامع التنزیل سواطع التأویل» تفسیر بزرگ شیعه فارسی است که از سوی علامه سید ابوالقاسم رضوی قمی و فرزندش علامه سید علی حائری رضوی قمی نگاشته شده است.

کتاب تذکرة‌العلما از خیرالدین جونپوری

«تذکره العلماء» که به سال 1216 هجری تألیف شده است اثری از خیرالدین جونپوری است. این کتاب نمونه‌ای است جالب از تک نگاری‌های شرح‌حال و احوال علماء و دانشمندان شبه قاره که از جهاتی حائز اهمیت است. این کتاب از طرفی به فارسی تألیف شده و از طرف دیگر علاوه بر آنکه به شرح حال عده‌ای از عالمان شهر جونپور پرداخته است درباره وضعیت شهر جونپور و تأسیس مدرسه آن و سرگذشت مولف نیز مطالب ارزشمندی دارد.

معرفی فهرست نسخه‌های سانسکریت در کتابخانه رضا در شهر رامپور هند

کتابخانه رضا در شهر رامپور هند، شهرتی بین‌المللی دارد که با پانزده هزار نسخه خطی به زبان‌های فارسی، عربی، سانسکریت، هندی، اردو، پشتو و ترکی و بیش از شصت هزار متن چاپی کهن سهم مهمی را در نمایاندن میراث شبه قاره ایفا کرده است. فهرست این کتابخانه توسط دکتر فرحا نگاشته شده است و مولف در آن برای معرفی هر عنوان، ابتدا شماره نسخه، سپس عنوان کتاب به زبان سانسکریت و تلفظ آن با آوانگاری انگلیسی را درج کرده است.

اطلاعات نسخه شناسی نظیر تعداد برگ‌ها، طول و عرض، تعداد سطرها، وضعیت سلامت، تاریخ و مکان کتابت نسخه و دیگر توضیحات به انگلیسی توضیح داده شده است. بعضی از مطالب کتابشناختی نیز در همین بخش ارائه شده است که مهم‌ترین آنها نام مولف می‌باشد.

مخطوطات (نسخه های دستنویس )اردو:

DSC00120

گشت و گذاری در بیست مقاله تخصصی اردو (ارائه شده در سمینار روابط آسیای جنوبی توسط کتابخانه خدابخش)

کتابخانه عمومی خدابخش در شهر پنتا هندوستان از مهم‌ترین و فعال‌ترین کتابخانه‌های مخطوطات در هند است که در خصوص آثار شرقی علاوه بر منابع مهم خطی و چاپی، آثار ارزشمندی را منتشر کرده است.

سومین سمینار در خصوص قاره آسیا که بخشی از آن در دهلی برگزار شد سمیناری سه روزه بود که با موضوع اردو مخطوسات در قالب 42 مقاله ارائه شد که در آن متخصصان زبان اردو هریک در مجالی سخن راندند.

چهار مقاله هندی تألیف سید صادق حسینی اشکوری، توسط مجمع ذخائر اسلامی در سال 92 در 288 صفحه به صورت مصور منتشر شده است.

بیست‌ و سه مقاله درباره شاهنامه شناسی در شبه قاره

ميراث مكتوب – فرهنگستان زبان و ادب فارسی، با همکاری بنیاد ایران‌شناسی، در اردیبهشت‌ماه سال 1390، همایش بین‌ المللی هزارمین سال سرایش شاهنامه را که در آن سال ازسوی یونسکو به ثبت رسیده بود، در روزهای بیست ‌و چهارم و بیست ‌و پنجم اردیبهشت برگزار کرد.

پس از ارسال نامۀ یونسکو به فرهنگستان زبان و ادب فارسی، مبنی‌بر ثبت هزارمین سال پایان سرایش شاهنامه، فرهنگستان مقدمات یک همایش بین‌المللی را با حضور برخی از معروف‌ترین فردوسی‌شناسان، شاهنامه‌پژوهان و استادان زبان و ادبیات فارسی در ایران و جهان فراهم کرد و در نهایت، همایش مذکور با شرکت سی‌ودو سخنران از 9 کشور ایران، افغانستان، تاجیکستان، گرجستان، آلمان، لهستان، هلند، امریکا و استرالیا برگزار شد.

مجموعۀ حاضر که به مناسبت همایش مذکور تدوین شده است، بر اساس طرحشاهنامه در شبه ‌قاره که ازطرف مینا حفیظی، معاون گروه دانشنامۀ زبان و ادب فارسی در شبه ‌قاره، ارائه شده بود، انجام پذیرفته که حاصل آن در بیست‌ و سه مقاله در باب شاهنامه گرد آمده است.

کتاب شامل دو بخش کلی با عنوان «شاهنامه در شبه ‌قاره» و «شاهنامه‌نویسی در شبه‌ قاره» است. فهرست مقالات بخش نخست ازاین‌قرار است: هند در شاهنامۀ فردوسی؛ داستان جم در شاهنامه و سابقۀ آن در اساطیر هند؛ رستم و همتای هندی او، ایندرا؛ کاوس در ایران و هند؛ فریدون و همتای ودایی او در تریته آپتیه؛ چاپ‌های سنگی شاهنامه، حماسۀ ملی ایرانیان؛ فرهنگ‌های شاهنامه در شبه‌قاره؛ نگاهی به برخی نسخه‌های خطی مصوّر شاهنامه در موزۀ ملی دهلی نو؛ نسخه‌های خطی شاهنامه در کتابخانۀ خدابخش؛ نسخ خطی شاهنامۀ فردوسی در هند؛ روابط سیاسی و فرهنگی ایران و هند در شاهنامه؛ شاهنامه در هند.

عناوین مقالات مندرج در بخش دوم این مجموعه عبارت است از: شاهنامه ‌نویسی در شبه ‌قاره؛ کیگوهرنامه؛ تاریخ دلگشای شمشیرخانی؛ فتح‌نامه؛ معرفی نسب‌نامۀ شهریاری با تکیه بر شاهنامۀ فردوسی؛ فتوح السلاطین؛ مثنوی مؤمن؛ حملۀ حیدری؛ وقایع الزّمان: فتح‌نامۀ نورجهان‌بیگم؛ شاهنامۀ نادری؛ پژوهشی در استقبال شاهنامۀ فردوسی در کشمیر.

کتاب شاهنامه در شبه ‌قاره، به کوشش مینا حفیظی و زیر نظر دکتر محمدرضا نصیری، عضو وابسته و مدیر گروه دانشنامۀ زبان و ادب فارسی در شبه ‌قاره، گردآوری شده که انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی آن را در 407 صفحه و به بهای 300000 ریال منتشر کرده است

نسخه‌های خطی فارسی در هندوستان

 نسخه‌های خطی فارسی در هندوستان 

در کتابخانه‌های هندوستان هزاران کتاب خطی فارسی وجود داشته است برخی ارقام از چند میلیون سخن گفته اند. بخشی از آنها در دوره حکومت کمپانی هند شرقی بریتانیا از هند خارج شده و بخشی نیز در اثر مرور زمان و رطوبت تخریب و یا خوراک موریانه شده است اما با این وجود هنوز هزاران نسخه خطی و چاپ سنگی به زبان فارسی وجود دارد.

hadair abad (3)

* فهرست نسخه‌های خطی کتابخانه شعبه تحقیق و ﺍشاعت کشمیر و کتابخانه  حمیدیه بوپال، بهمن ماه ۱۳۶۳ ه ش/فوریه ۱۹۸۶ م.

* فهرست نسخه‌های خطی عربی کتابخانه ندوه ﺍلعلما، لکهنو، مردﺍدماه ۱۳۶۵ ه ش/ ذیﺍل حجه ۱۴۰۶ ه.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی کتابخانه ندوه ﺍلعلما، لکهنو، فروردینماه ۱۳۶۵ ه ش/ ﺁوریل ۱۹۸۶ م.

* فهرست نسخه‌های خطی کتابخانه رﺍجه محمودﺁباد، لکهنو، بهمنماه ۱۳۶۶ ه ش/ جمادی  ﺍلثانی ۱۴۰۸ ه.

* فهرست نسخه‌های خطی و چاپی دیوﺍن حافظ در هند، ترتیب و تنظیم: دکتر شریف حسین قاسمی, دیماه ۱۳۶۷ ه ش/جمادیﺍﻻول ۱۴۰۹ ه.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی کتابخانه‌های عمومی و ﺁرشیو پتیاﻻ (پنجاب، هند), نشر ﺍول ۱۳۷۷ ه ش/۱۹۹۹ م.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی کتابخانه ﺍنجمن ترقی ﺍردو، دهلی‌نو, نشرﺍول ۱۳۷۷ ه ش/۱۹۹۹ م.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی کتابخانه کتابخانه عمومی هردیال، دهلی, نشر ﺍول ۱۳۷۷ ه ش/۱۹۹۹ م. قند پارسی ۵۶۸

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی کتابخانه جامعه همدرد، تغلقﺁباد، دهلی‌نو, نشر ﺍول زمستان ۱۳۷۷ ه ش/۱۹۹۹ م.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی کتابخانه جامعه ملیه ﺍسلامیه، دهلی‌نو، نشر ﺍول ۱۳۷۷ ه ش/۱۹۹۹ م.

* فهرست نسخ خطی منتشر شده و در دست ﺍنتشار تو سط مرکز میکروفیلم نور، دهلی 

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی کتابخانه رضا رﺍمپور، جلد ﺍول، دوم و سوم،

شامل معرفی ۵،۵۰۰ نسخه فارسی با همکاری کتابخانه رضا رﺍمپور ـ رﺍمپور.

* . فهرست نسخه‌های خطی فارسی و عربی، جلد ﺍول (به زبان فارسی) کتابخانه

موﻻنا ﺁزﺍد دﺍنشگاه ﺍسلامی علیگره شامل معرفی ۲۰۳۵ نسخه.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی و عربی، جلد دوم (به زبان فارسی) بخش تاریخ و کتابخانه موﻻنا ﺁزﺍد دﺍنشگاه ﺍسلامی علیگره، شامل معرفی ۷۰۰ نسخه.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی و عربی، جلد ﺍول (به زبانﺍنگلیسی) کتابخانه موﻻنا ﺁزﺍد دﺍنشگاه ﺍسلامی علیگر

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی وعربی،جلددوم به زبان ﺍنگلیسی) بخش تاریخ و کتابخانه موﻻنا ﺁزﺍد دﺍنشگاه ﺍسلامی علیگر.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی و عربی، جلد سوم (به زبان فارسی) کتابخانه

حکیم ظلّﺍلرحمن (ﺁکادمی ﺍبنسینا) علیگره شامل معرفی ۲۹۰ نسخه.

* فهرست میکروفیلم نسخه‌های خطی فارسی و عربی، کتابخانه‌های گجرﺍت

شامل کتابخانه عالیه مهدویه، کتابخانه عالیه چش تیه و کتابخانه درگاه پیر محمد

شاه، فارسی, بهکوشش مرکز میکروفیلم نور.

۸. فهرست میکروفیلم نسخه‌های خطی فارسی کتابخانه رضارﺍمپور (جلد سوم)،

شامل مععرفی ۱۵۰۰ نسخه تﺃلیفات شیعه در ﺍین کتابخانه، در دست ﺍقدﺍم.۵۶۹ فهرست فهارس نسخ ﹼخطی کتابخانه‌های هند

* فهرست میکروفیلم نسخه‌های خطی کتابخانه رﺍجه محمودﺁباد، لکهنو، شامل

معرفی ۸۰۰ نسخه خطی عربی و فارسی.

* . فهرست میکروفیلم نسخه‌های خطی کتابخانه جامعه همدرد، دهلی.

۱* فهرست نسخه‌های خطی کتابخانه مزمل ﺍﷲ خان، علیگره، در دست ﺍقدﺍم.

* . فهرست نسخه‌هایخطی کتابخانه شاه ﺍبوﺍلخیر، دهلی، در دست ﺍقدﺍم.

* فهرست ﺍنگلیسی میکروفیلم نسخه‌های خطی کتابخانه جامعه همدرد،

دهلی‌نو، در دست ﺍقدﺍم.

 

۲- کتابخانه مدرسه و جامعه سلط انیه، لکنو (فهرست مخطوطات ﺍین کتابخانه

با نام کتابخانه مرحوم سید ﺍبوﺍلحسن معروف به«ﺍبو صاحب» ﺁماده نشر ﺍست).

۳- کتابخانه مدرسه ﺍلوﺍعظین، لکنو.

۴- کتابخانه رﺍجه محمود ﺁباد (وقف ﺁستان قدس)، لکنو (فهرست نسخ خطی ﺍین

کتابخانه شامل معرفی چهار هزﺍر نسخه عربی و فارسی ﺍز سوی مرکز تحقیقات

فارسی چاپ و ﺍنتشار یافته ﺍست).

۵- کتابخانه دﺍرﺍلندوه ﺍلعلماﺀ، لکنو (فهرست نسخ خطی ﺍین کتابخانه در دو جلدفارسی و عربی شامل معرفی پنج هزﺍر نسخه خطی ﺍز سوی مرکز تحقیقات فارسی به چاپ رسیده).

۶- کتابخانه درگاه پیرمحمد شاه، ﺍحمدﺁباد، گجرﺍت (فهرست نسخ خطی عربی وفارسی ﺍین کتابخانه در ۷ جلد به زبان ﺍردو ﺍز طرف کتابخانه ﺍنتشار یافته ﺍست. قند پارسی ۵۷۰

همچنین فهرست میکروفیلم‌های ﺍین کتابخانه در مجموعه فهرست میکروفیلمنسخه‌های خطی کتابخانه‌های گجرﺍت ﺁماده چاپ ﺍست).

۷- کتابخانه درگاه عالیه چشتیه، ﺍحمدﺁباد، گجرﺍت (فهرست میکروفیلم‌های ﺍین کتابخانه شامل در مجموعه «فهرست میکروفیلم نسخه‌های خطی کتابخانه‌های گجرﺍت ﺁماده چاپ ﺍست).

۸- کتابخانه درگاه عالیه مهدویه پالمپور، گجرﺍت (فهرست میکروفیلم‌های ﺍین کتابخانه در مجموعه فهرست میکروفیلم‌های نسخه‌های خطی کتابخانه درحقیقت ﺍین مجموعه بزرگترین مجموعه در زمینه مهدویت و موعود عالم

به شمار میﺁید.

۹- کتابخانه موﻻنا ﺁزﺍد دﺍنشگاه ﺍسلامی علیگره، دو جلد، به زبان‌های ﺍنگلیسی وفارسی.

۱۰- کتابخانه نوﺍب مزمل ﺍﷲ خان، علیگره (ﺁماده  چاپ).

۱۱- کتابخانه جامعه همدرد، دهلی (شامل معرفی نسخه ﺁماده  چاپ ﺍست).

۱۲- کتابخانه ﺁصفیه، حیدرﺁباد.

۱۳- کتابخانه خانقاه شاه ﺍبوﺍلخیر، دهلی (شامل معرفی نسخه ﺁماده چاپ ﺍست).

۱۴- کتابخانه موزه  ساﻻر جنگ، حیدرﺁباد.

۱۵- کتابخانه بخش تاریخ پیشرفته دﺍنشگاه ﺍسلامی علیگره (فهرست میکروفیلم‌های

بخش تاریخ پیشرفته دﺍنشگاه ﺍسلامی با عنوﺍن جلد دوم فهرست میکروفیلم

نسخه‌های خطی علیگره).

**** فهارس کتب خطی‌در هند منتشرشده تو سط کتابخانه‌هاوموسسات گوناگون

* فهرست کتب عربی, فارسی و ﺍردو، کتابخانه ﺁصفیه سرکار عالی, حیدرﺁباد

(جلد ۱۳۳۲ ,۱ ه، ص ۳۹۹, جلد ۱۳۵۷ ,۲ ه، ص ۶۲۴, جلد ۱۳۴۷ ,۳ ه. ,

ص ۷۶۰, جلد ۱۳۵۵ ,۴ ه، ص ۷۰۸).۵۷۱ فهرست فهارس نسخ خطی کتابخانه‌های هند

*. فهرست تشریحی مخطوطات فارسی, کتابخانه ﺍنجمن ترقی ﺍردو، علیگره,هند, ۱۹۵۱ م.

* فهرست کتب، عثمانیه کتابخانه، بمبئی, ص ۹۶.

* فهرست نسخه‌های ﹼخطی فارسی کتابخانه‌های بمبئی, مدرسه محمدیه، مسجد

جامع، بمبئی, مرکز تحقیقات مهاتما گاندی، مرکز تحقیقات ﺍردو, ﺍنجمن ﺍسلام,

موزه  چترﺍپتی شیوﺍجی مهارﺍج وستو (پرنس ﺁوویلز), خانه فرهنگ جمهوری

ﺍسلامی ﺍیرﺍن، بمبئی, ص ۳۰۲.

۵. تعارف مخطوطات، کتابخانه دﺍرﺍلعلوم دیوبند، جلد ﺍول, ۱۳۹۰ ه، ص ۲۸۴,جلد دوم, ۱۳۹۳ ه. , ص ۲۹۶.

۶. فهرست نسخ خطی فارسی, مس می بهمرﺃه ﺍلعلوم خدﺍبخش ﺍورینتل پبلکﻻئبریری، بانکی‌پور، پتنه, ۱۹۲۵ م، جلد ﺍول، ص ۲۷۹, جلد دوم, ۱۹۴۲ م,

ص ۱۷۷, جلد سوم, ۱۹۶۷ م، ص ۲۹۵.۷. فهرست نمایشگاه مخطوطات و نوﺍدرﺍت، کتابخانه دﺍنشگاه ﺍسلامی علیگره,

گردﺁورنده مختارﺍل دین ﺍحمد,۱۹۵۳ م، ص۳۲.

۸. فهرست مخطوطات ریسرچ ﻻئبریری شعبه عربی فارسی مخطوطات، مرکز

مطالعات ﺁسیای مرکزی، دﺍنشگاه کشمیر، سرینگر, ۱۹۸۹ م، ص ۱۷۷.

۹. فهرست نسخه‌های خطی فارسی و عربی, (دستنویس) مرکز مطالعات ﺁسیای مرکزی، دﺍنشگاه کشمیر، سرینگر, ۱۹۸۲ م، ص ۹۹.

۱۰. تصوف در شبه قاره (تصوف برصغیر مین) (ﺍردو), خدﺍبخش ﺍورینتل پبلک

ﻻئبریری، پتنه, ۱۹۹۲ م، ص ۲۳۸.

۱۱. یاددﺍشت حکیم سید شمسﺍﷲ قادری ماهر ﺁثار قدیمه بر مخطوطات

تاریخی, مخزونه کتابخانه نوﺍب صدریار جنگ بهادر موﻻنا حبیبﺍل ر حمن خان

شروﺍنی, علیگره, ۱۹۳۹ م، ص ۲۳.

۱۲. فهرست کتب عربی, فارسی و ﺍردو، پبلک ﻻئبریری, ﺍلهﺁباد, ۱۹۲۷ م، ص ۱۹۴. قند پارسی ۵۷۲

۱۳. فهرست کتب مخطوطات و مطبوعات عربی و فارسی (ﺍردو), نیشنل بکدپو, ﺍمروهه، مرﺍدﺁباد، هند, ۱۹۷۳ م، ص ۶۴.

۱۴. فهرست مخطوطات خانقاه منعمیه (ﺍردو), گیا, (ر دکتر عطا خورشید، خدﺍبخش ﺍورینتل پبلک ﻻئبریری، پتنه, ۱۹۹۳ ی، ص ۱۰۹.

۱۵. میرﺍث خط ِی ما در کتابخانه خدﺍبخش (به زبان ﺍنگلیسی), جلد ﺍول شاعرﺍن

* فهرست نسخه‌های خطی کتابخانه شعبه تحقیق و ﺍشاعت کشمیر و کتابخانه حمیدیه بهوپال، بهمنماه ۱۳۶۳ ه ش/فوریه ۱۹۸۶ م.

* فهرست نسخه‌های خطی عربی کتابخانه ندوه ﺍلعلما، لکهنو، مردﺍدماه ۱۳۶۵ ه ش/ ذیﺍل حجه ۱۴۰۶ ه.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی کتابخانه ندوه ﺍلعلما، لکهنو، فروردینماه ۱۳۶۵ ه ش/ ﺁوریل ۱۹۸۶ م.

* فهرست نسخه‌های خطی کتابخانه رﺍجه محمودﺁباد، لکهنو، بهمنماه ۱۳۶۶ ه

ش/ جمادی ﺍلثانی ۱۴۰۸ ه.

* فهرست نسخه‌های خطی و چاپی دیوﺍن حافظ در هند، ترتیب و تنظیم: دکترشریف حسین قاسمی, دیماه ۱۳۶۷ ه ش/جمادیﺍﻻول ۱۴۰۹ ه.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی کتابخانه‌های عمومی و ﺁرشیو پتیاﻻ(پنجاب، هند), نشر ﺍول ۱۳۷۷ ه ش/۱۹۹۹ م.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی کتابخانه ﺍنجمن ترقی ﺍردو، دهلی‌نو,نشرﺍول ۱۳۷۷ ه ش/۱۹۹۹ م.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی کتابخانه کتابخانه عمومی هردیال، دهلی, نشر ﺍول ۱۳۷۷ ه ش/۱۹۹۹ م. قند پارسی ۵۶۸

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی کتابخانه جامعه همدرد، تغلقﺁباد، دهلی‌نو,نشر ﺍول زمستان ۱۳۷۷ ه ش/۱۹۹۹ م.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی کتابخانه جامعه ملیه ﺍسلامیه، دهلی‌نو، نشر ﺍول ۱۳۷۷ ه ش/۱۹۹۹ م.

* فهرست نسخ خطی منتشر شده و در دست ﺍنتشار تو سط مرکز میکروفیلمنور، دهلی 

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی کتابخانه رضا رﺍمپور، جلد ﺍول، دوم و سوم،

شامل معرفی ۵،۵۰۰ نسخه فارسی با همکاری کتابخانه رضا رﺍمپور ـ رﺍمپور.

* . فهرست نسخه‌های خطی فارسی و عربی، جلد ﺍول (به زبان فارسی) کتابخانهموﻻنا ﺁزﺍد دﺍنشگاه ﺍسلامی علیگره شامل معرفی ۲۰۳۵ نسخه.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی و عربی، جلد دوم (به زبان فارسی) بخشتاریخ و کتابخانه موﻻنا ﺁزﺍد دﺍنشگاه ﺍسلامی علیگره، شامل معرفی ۷۰۰ نسخه.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی و عربی، جلد ﺍول (به زبانﺍنگلیسی) کتابخانهموﻻنا ﺁزﺍد دﺍنشگاه ﺍسلامی علیگره.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی و عربی، جلد دوم، (به زبان ﺍنگلیسی) بخش تاریخ و کتابخانه موﻻنا ﺁزﺍد دﺍنشگاه ﺍسلامی علیگره.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی و عربی، جلد سوم (به زبان فارسی) کتابخانه

حکیم ظلّﺍلرحمن (ﺁکادمی ﺍبنسینا) علیگره شامل معرفی ۲۹۰ نسخه.

* فهرست میکروفیلم نسخه‌های خطی فارسی و عربی، کتابخانه‌های گجرﺍت شامل کتابخانه عالیه مهدویه، کتابخانه عالیه چش تیه و کتابخانه درگاه پیر محمدشاه، فارسی,

۸. فهرست میکروفیلم نسخه‌های خطی فارسی کتابخانه رضارﺍمپور (جلد سوم)،

شامل مععرفی ۱۵۰۰ نسخه تالیفات شیعه در ﺍین کتابخانه، در دست ﺍقدﺍم.۵۶۹ فهرست فهارس نسخ خطی کتابخانه‌های هند

* فهرست میکروفیلم نسخه‌های خطی کتابخانه رﺍجه محمودﺁباد، لکهنو، شامل

معرفی ۸۰۰ نسخه خطی عربی و فارسی.

* . فهرست میکروفیلم نسخه‌های خطی کتابخانه جامعه همدرد، دهلی.

۱* فهرست نسخه‌های خطی کتابخانه مزمل ﺍﷲ خان، علیگره، در دست ﺍقدﺍم.

* . فهرست نسخه‌هایخطی کتابخانه شاه ﺍبوﺍلخیر، دهلی، در دست ﺍقدﺍم.

* فهرست ﺍنگلیسی میکروفیلم نسخه‌های خطی کتابخانه جامعه همدرد،

دهلی‌نو، در دست ﺍقدﺍم. 

۲- کتابخانه مدرسه و جامعه سلط انیه، لکنو (فهرست مخطوطات ﺍین کتابخانه

با نام کتابخانه مرحوم سید ﺍبوﺍلحسن معروف به«ﺍبو صاحب» ﺁماده نشر ﺍست).

* کتابخانه مدرسه ﺍلوﺍعظین، لکنو.

*- کتابخانه رﺍجه محمود ﺁباد (وقف ﺁستان قدس)، لکنو (فهرست نسخ خطی ﺍین

کتابخانه شامل معرفی چهار هزﺍر نسخه عربی و فارسی ﺍز سوی مرکز تحقیقات

فارسی چاپ و ﺍنتشار یافته ﺍست).

۵- کتابخانه دﺍرﺍلندوه ﺍلعلماﺀ، لکنو (فهرست نسخ خطی ﺍین کتابخانه در دو جلد

فارسی و عربی شامل معرفی پنج هزﺍر نسخه خطی ﺍز سوی مرکز تحقیقات

فارسی به چاپ رسیده).

۶- کتابخانه درگاه پیرمح مد شاه، ﺍحمدﺁباد، گجرﺍت (فهرست نسخ خطی عربی و

فارسی ﺍین کتابخانه در ۷ جلد به زبان ﺍردو ﺍز طرف کتابخانه ﺍنتشار یافته ﺍست. قند پارسی ۵۷۰

همچنین فهرست میکروفیلم‌های ﺍین کتابخانه در مجموعه فهرست میکروفیلم

نسخه‌های خطی کتابخانه‌های گجرﺍت ﺁماده چاپ ﺍست).

۷- کتابخانه درگاه عالیه چش تیه، ﺍحمدﺁباد، گجرﺍت (فهرست میکروفیلم‌های ﺍین

کتابخانه شامل در مجموعه «فهرست میکروفیلم نسخه‌های خطی کتابخانه‌های

گجرﺍت ﺁماده چاپ ﺍست).

* کتابخانه درگاه عالیه مهدویه پالمپور، گجرﺍت .

۹- کتابخانه موﻻنا ﺁزﺍد دﺍنشگاه ﺍسلامی علیگره، دو جلد، به زبان‌های ﺍنگلیسی وفارسی.

۱۰- کتابخانه نوﺍب مزمل ﺍﷲ خان، علیگره (ﺁماده  چاپ).

۱۱- کتابخانه جامعه همدرد، دهلی (شامل معرفی نسخه ﺁماده  چاپ ﺍست).

۱۲- کتابخانه ﺁصفیه، حیدرﺁباد.

۱۳- کتابخانه خانقاه شاه ﺍبوﺍلخیر، دهلی (شامل معرفی نسخه ﺁماده چاپ ﺍست).

*- کتابخانه موزه  ساﻻر جنگ، حیدرﺁباد.

*- کتابخانه بخش تاریخ پیشرفته دﺍنشگاه ﺍسلامی علیگره (فهرست میکروفیلم‌های

بخش تاریخ پیشرفته دﺍنشگاه ﺍسلامی با عنوﺍن جلد دوم فهرست میکروفیلم

نسخه‌های خطی علیگره).

v فهارس کتب خطی‌در هند منتشرشده تو سط کتابخانه‌هاومو سسات گوناگون

* فهرست کتب عربی, فارسی و ﺍردو، کتابخانه ﺁصفیه سرکار عالی, حیدرﺁباد(جلد ۱۳۳۲ ,۱ ه، ص ۳۹۹, جلد ۱۳۵۷ ,۲ ه، ص ۶۲۴, جلد ۱۳۴۷ ,۳ ه. ,ص ۷۶۰, جلد ۱۳۵۵ ,۴ ه، ص ۷۰۸).۵۷۱ فهرست فهارس نسخ خطی کتابخانه‌های هند

۲. فهرست تشریحی مخطوطات فارسی, کتابخانه ﺍنجمن ترقی ﺍردو، علیگره,هند, ۱۹۵۱ م.

۳. فهرست کتب، عثمانیه کتابخانه، بمبئی, ص ۹۶.

۴. فهرست نسخه‌های خطی فارسی کتابخانه‌های بمبئی, مدرسه محمدیه، مسجد

جامع، بمبئی, مرکز تحقیقات مهاتما گاندی، مرکز تحقیقات ﺍردو, ﺍنجمن ﺍسلام,

موزه  چترﺍپتی شیوﺍجی مهارﺍج وستو (پرنس ﺁوویلز), خانه فرهنگ جمهوریﺍسلامی ﺍیرﺍن، بمبئی, ص ۳۰۲.

۵. تعارف مخطوطات، کتابخانه دﺍرﺍلعلوم دیوبند، جلد ﺍول, ۱۳۹۰ ه، ص ۲۸۴,

جلد دوم, ۱۳۹۳ ه. , ص ۲۹۶.

۶. فهرست نسخ خطی فارسی, مسمی بهمرﺃه ﺍلعلوم خدﺍبخش ﺍورینتل پبلکﻻئبریری، بانکی‌پور، پتنه, ۱۹۲۵ م،

۷. فهرست نمایشگاه مخطوطات و نوﺍدرﺍت، کتابخانه دﺍنشگاه ﺍسلامی علیگره,

گردﺁورنده مختارﺍل دین ﺍحمد,۱۹۵۳ م، ص۳۲.

۸. فهرست مخطوطات ریسرچ ﻻئبریری شعبه عربی فارسی مخطوطات، مرکز

مطالعات ﺁسیای مرکزی، دﺍنشگاه کشمیر، سرینگر, ۱۹۸۹ م، ص ۱۷۷.

۹. فهرست نسخه‌های خطی فارسی و عربی, (دستنویس) مرکز مطالعات ﺁسیای

مرکزی، دﺍنشگاه کشمیر، سرینگر, ۱۹۸۲ م، ص ۹۹.

۱۰. تصوف در شبه قاره (تصوف برصغیر مین) (ﺍردو), خدﺍبخش ﺍورینتل پبلک

ﻻئبریری، پتنه, ۱۹۹۲ م، ص ۲۳۸.

۱۱. یاددﺍشت حکیم سید شمسﺍﷲ قادری ماهر ﺁثار قدیمه بر مخطوطات

تاریخی, مخزونه کتابخانه نوﺍب صدریار جنگ بهادر موﻻنا حبیبﺍل ر حمن خان

شروﺍنی, علیگره, ۱۹۳۹ م، ص ۲۳.

۱۲. فهرست کتب عربی, فارسی و ﺍردو، پبلک ﻻئبریری, ﺍلهﺁباد, ۱۹۲۷ م، ص ۱۹۴. قند پارسی ۵۷۲

۱۳. فهرست کتب مخطوطات و مطبوعات عربی و فارسی (ﺍردو), نیشنل بکدپو,

ﺍمروهه، مرﺍدﺁباد، هند, ۱۹۷۳ م، ص ۶۴.

۱۴. فهرست مخطوطات خانقاه منعمیه (ﺍردو), گیا, (ر

دکتر عطا خورشید، خدﺍبخش ﺍورینتل پبلک ﻻئبریری، پتنه, ۱۹۹۳ ی، ص ۱۰۹.

۱۵. میرﺍث خط ِی ما در کتابخانه خدﺍبخش (به زبان ﺍنگلیسی), جلد ﺍول شاعرﺍن

فارسی زبان ﺍز فردوسی تا حافظ, ۱۹۶۱ م.ومت کمپانی هند شرقی بریتانیا از هند خارج شده و بخشی نیز در اثر مرور زمان و رطوبت تخریب و یا خوراک موریانه شده است اما با این وجود هنوز هزاران نسخه خطی و چاپ سنگی به زبان فارسی وجود دارد.

* فهرست نسخه‌های خطی کتابخانه شعبه تحقیق و ﺍشاعت کشمیر و کتابخانه

حمیدیه بهوپال، بهمنماه ۱۳۶۳ ه ش/فوریه ۱۹۸۶ م.

* فهرست نسخه‌های خطی عربی کتابخانه ندوه ﺍلعلما، لکهنو، مردﺍدماه ۱۳۶۵ ه

ش/ ذیﺍل حجه ۱۴۰۶ ه.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی کتابخانه ندوه ﺍلعلما، لکهنو، فروردینماه۱۳۶۵ ه ش/ ﺁوریل ۱۹۸۶ م.

* فهرست نسخه‌های خطی کتابخانه رﺍجه محمودﺁباد، لکهنو، بهمنماه ۱۳۶۶ هش/ جمادی ﺍلثانی ۱۴۰۸ ه.

* فهرست نسخه‌های خطی و چاپی دیوﺍن حافظ در هند، ترتیب و تنظیم: دکتر

شریف حسین قاسمی, دیماه ۱۳۶۷ ه ش/جمادیﺍﻻول ۱۴۰۹ ه.

* فهرست نسخه‌های ﹼخطی فارسی کتابخانه‌های عمومی و ﺁرشیو پتیاﻻ

(پنجاب، هند), نشر ﺍول ۱۳۷۷ ه ش/۱۹۹۹ م.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی کتابخانه ﺍنجمن ترقی ﺍردو، دهلی‌نو,

نشرﺍول ۱۳۷۷ ه ش/۱۹۹۹ م.

* فهرست نسخه‌هایخطی فارسی کتابخانه کتابخانه عمومی هردیال، دهلی,

نشر ﺍول ۱۳۷۷ ه ش/۱۹۹۹ م. قند پارسی ۵۶۸

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی کتابخانه جامعه همدرد، تغلقﺁباد، دهلی‌نو,

نشر ﺍول زمستان ۱۳۷۷ ه ش/۱۹۹۹ م.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی کتابخانه جامعه ملیه ﺍسلامیه، دهلی‌نو، نشر

ﺍول ۱۳۷۷ ه ش/۱۹۹۹ م.

* فهرست نسخ خطی منتشر شده و در دست ﺍنتشار تو سط مرکز میکروفیلمنور، دهلی

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی کتابخانه رضا رﺍمپور، جلد ﺍول، دوم و سوم،

شامل معرفی ۵،۵۰۰ نسخه فارسی با همکاری کتابخانه رضا رﺍمپور ـ رﺍمپور.

* . فهرست نسخه‌های خطی فارسی و عربی، جلد ﺍول (به زبان فارسی) کتابخانه

موﻻنا ﺁزﺍد دﺍنشگاه ﺍسلامی علیگره شامل معرفی ۲۰۳۵ نسخه.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی و عربی، جلد دوم (به زبان فارسی) بخش

تاریخ و کتابخانه موﻻنا ﺁزﺍد دﺍنشگاه ﺍسلامی علیگره، شامل معرفی ۷۰۰ نسخه.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی و عربی، جلد ﺍول (به زبانﺍنگلیسی) کتابخانه

موﻻنا ﺁزﺍد دﺍنشگاه ﺍسلامی علیگره.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی و عربی، جلد دوم، (به زبان ﺍنگلیسی) بخش

تاریخ و کتابخانه موﻻنا ﺁزﺍد دﺍنشگاه ﺍسلامی علیگره.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی و عربی، جلد سوم (به زبان فارسی) کتابخانه

حکیم ظلّﺍلرحمن (ﺁکادمی ﺍبنسینا) علیگره شامل معرفی ۲۹۰ نسخه.

* فهرست میکروفیلم نسخه‌های خطی فارسی و عربی، کتابخانه‌های گجرﺍت

شامل کتابخانه عالیه مهدویه، کتابخانه عالیه چش تیه و کتابخانه درگاه پیر محمد

شاه، فارسی, بهکوشش مرکز میکروفیلم نور.

۸. فهرست میکروفیلم نسخه‌های خطی فارسی کتابخانه رضارﺍمپور (جلد سوم)،

شامل مععرفی ۱۵۰۰ نسخه تﺃلیفات شیعه در ﺍین کتابخانه، در دست ﺍقدﺍم.۵۶۹ فهرست فهارس نسخ ﹼخطی کتابخانه‌های هند

* فهرست میکروفیلم نسخه‌های خطی کتابخانه رﺍجه محمودﺁباد، لکهنو، شامل

معرفی ۸۰۰ نسخه خطی عربی و فارسی.

* . فهرست میکروفیلم نسخه‌های خطی کتابخانه جامعه همدرد، دهلی.

۱* فهرست نسخه‌های خطی کتابخانه مزمل ﺍﷲ خان، علیگره، در دست ﺍقدﺍم.

* . فهرست نسخه‌هایخطی کتابخانه شاه ﺍبوﺍلخیر، دهلی، در دست ﺍقدﺍم.

* فهرست ﺍنگلیسی میکروفیلم نسخه‌های خطی کتابخانه جامعه همدرد،

دهلی‌نو، در دست ﺍقدﺍم.

 

* کتابخانه مدرسه و جامعه سلطانیه، لکنو (فهرست مخطوطات ﺍین کتابخانه

با نام کتابخانه مرحوم سید ﺍبوﺍلحسن معروف به«ﺍبو صاحب» ﺁماده نشر ﺍست).

۳- کتابخانه مدرسه ﺍلوﺍعظین، لکنو.

۴- کتابخانه رﺍجه محمود ﺁباد (وقف ﺁستان قدس)، لکنو (فهرست نسخ خطی ﺍین

کتابخانه شامل معرفی چهار هزﺍر نسخه عربی و فارسی ﺍز سوی مرکز تحقیقات

فارسی چاپ و ﺍنتشار یافته ﺍست).

۵- کتابخانه دﺍرﺍلندوه ﺍلعلماﺀ، لکنو (فهرست نسخ خطی ﺍین کتابخانه در دو جلد

فارسی و عربی شامل معرفی پنج هزﺍر نسخه خطی ﺍز سوی مرکز تحقیقات

فارسی بهچاپ رسیده).

۶- کتابخانه درگاه پیرمح مد شاه، ﺍحمدﺁباد، گجرﺍت (فهرست نسخ خطی عربی و

فارسی ﺍین کتابخانه در ۷ جلد به زبان ﺍردو ﺍز طرف کتابخانه ﺍنتشار یافته ﺍست. قند پارسی ۵۷۰

همچنین فهرست میکروفیلم‌های ﺍین کتابخانه در مجموعه فهرست میکروفیلم

نسخه‌های خطی کتابخانه‌های گجرﺍت ﺁماده چاپ ﺍست).

۷- کتابخانه درگاه عالیه چش تیه، ﺍحمدﺁباد، گجرﺍت (فهرست میکروفیلم‌های ﺍینکتابخانه شامل در مجموعه «فهرست میکروفیلم نسخه‌های خطی کتابخانه‌های گجرﺍت ﺁماده چاپ ﺍست).

۸- کتابخانه درگاه عالیه مهدویه پالمپور، گجرﺍت (فهرست میکروفیلم‌های ﺍین

کتابخانه در مجموعه فهرست میکروفیلم‌های نسخه‌های خطی کتابخانه در

حقیقت ﺍین مجموعه بزرگترین مجموعه در زمینه مهدویت و موعود عالم

بهشمار میﺁید.

۹- کتابخانه موﻻنا ﺁزﺍد دﺍنشگاه ﺍسلامی علیگره، دو جلد، به زبان‌های ﺍنگلیسی و

فارسی.

۱۰- کتابخانه نوﺍب مزمل ﺍﷲ خان، علیگره (ﺁماده  چاپ).

۱۱- کتابخانه جامعه همدرد، دهلی (شامل معرفی نسخه ﺁماده  چاپ ﺍست).

۱۲- کتابخانه ﺁصفیه، حیدرﺁباد.

۱۳- کتابخانه خانقاه شاه ﺍبوﺍلخیر، دهلی (شامل معرفی نسخه ﺁماده چاپ ﺍست).

۱۴- کتابخانه موزه  ساﻻر جنگ، حیدرﺁباد.

۱۵- کتابخانه بخش تاریخ پیشرفته دﺍنشگاه ﺍسلامی علیگره (فهرست میکروفیلم‌هایبخش تاریخ پیشرفته دﺍنشگاه ﺍسلامی با عنوﺍن جلد دوم فهرست میکروفیلم

نسخه‌های خطی علیگره).

* فهارس کتب خطی‌در هند منتشرشده تو سط کتابخانه‌های گوناگون

* فهرست کتب عربی, فارسی و ﺍردو، کتابخانه ﺁصفیه سرکار عالی, حیدرﺁباد.

فهرست فهارس نسخ خطی کتابخانه‌های هند

۲. فهرست تشریحی مخطوطات فارسی, کتابخانه ﺍنجمن ترقی ﺍردو، علیگره,

هند, ۱۹۵۱ م.

۳. فهرست کتب، عثمانیه کتابخانه، بمبئی, ص ۹۶.

۴. فهرست نسخه‌های ﹼخطی فارسی کتابخانه‌های بمبئی, مدرسه محمدیه، مسجد

جامع، بمبئی, مرکز تحقیقات مهاتما گاندی، مرکز تحقیقات ﺍردو, ﺍنجمن ﺍسلام,

موزه  چترﺍپتی شیوﺍجی مهارﺍج وستو (پرنس ﺁوویلز), خانه فرهنگ جمهوری

ﺍسلامی ﺍیرﺍن، بمبئی, ص ۳۰۲.

۵. تعارف مخطوطات، کتابخانه دﺍرﺍلعلوم دیوبند، جلد ﺍول, ۱۳۹۰ ه، ص ۲۸۴,

جلد دوم, ۱۳۹۳ ه. , ص ۲۹۶.

۶. فهرست نسخ ﹼخطی فارسی, مس می بهمرﺃه ﺍلعلوم خدﺍبخش ﺍورینتل پبلک

ﻻئبریری، بانکی‌پور، پتنه, ۱۹۲۵ م، جلد ﺍول، ص ۲۷۹, جلد دوم, ۱۹۴۲ م,

ص ۱۷۷, جلد سوم, ۱۹۶۷ م، ص ۲۹۵.

* فهرست نمایشگاه مخطوطات و نوﺍدرﺍت، کتابخانه دﺍنشگاه ﺍسلامی علیگره,گردﺁورنده مختارﺍل دین ﺍحمد,۱۹۵۳ م، ص۳۲.

* فهرست مخطوطات ریسرچ ﻻئبریری شعبه عربی فارسی مخطوطات، مرکزمطالعات ﺁسیای مرکزی، دﺍنشگاه کشمیر، سرینگر, ۱۹۸۹ م، ص ۱۷۷.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی و عربی, (دستنویس) مرکز مطالعات ﺁسیایمرکزی، دﺍنشگاه کشمیر، سرینگر, ۱۹۸۲ م، ص ۹۹.

۱۰. تصوف در شبه قاره (تصوف برصغیر مین) (ﺍردو), خدﺍبخش ﺍورینتل پبلکﻻئبریری، پتنه, ۱۹۹۲ م، ص ۲۳۸.

۱۱. یاددﺍشت حکیم سید شمسﺍﷲ قادری ماهر ﺁثار قدیمه بر مخطوطات

تاریخی, مخزونه کتابخانه نوﺍب صدریار جنگ بهادر موﻻنا حبیبﺍل ر حمن خان

شروﺍنی, علیگره, ۱۹۳۹ م، ص ۲۳.

۱۲. فهرست کتب عربی, فارسی و ﺍردو، پبلک ﻻئبریری, ﺍلهﺁباد, ۱۹۲۷ م، ص ۱۹۴. قند پارسی ۵۷۲

۱۳. فهرست کتب مخطوطات و مطبوعات عربی و فارسی (ﺍردو), نیشنل بکدپو,

ﺍمروهه، مرﺍدﺁباد، هند, ۱۹۷۳ م، ص ۶۴.

۱۴. فهرست مخطوطات خانقاه منعمیه (ﺍردو), گیا, (ر

دکتر عطا خورشید، خدﺍبخش ﺍورینتل پبلک ﻻئبریری، پتنه, ۱۹۹۳ ی، ص ۱۰۹.

۱۵. میرﺍث خط ِی ما در کتابخانه خدﺍبخش (به زبان ﺍنگلیسی), جلد ﺍول شاعرﺍن

فارسی زبان ﺍز فردوسی تا حافظ, ۱۹۶۱ م. در کتابخانه‌های هندوستان هزاران کتاب خطی وجود داشته است بخشی از آنها در دوره حکومت کمپانی هند شرقی بریتانیا از هند خارج شده و بخشی نیز در اثر مرور زمان و رطوبت تخریب و یا خوراک موریانه شده است اما با این وجود هنوز هزاران نسخه خطی و چاپ سنگی به زبان فارسی وجود دارد.[http://fa.newdelhi.icro.ir/uploads/QP41-42.pdf]

* فهرست نسخه‌های ﹼخطی کتابخانه شعبه تحقیق و ﺍشاعت کشمیر و کتابخانه

حمیدیه بهوپال، بهمنماه ۱۳۶۳ ه ش/فوریه ۱۹۸۶ م.

* فهرست نسخه‌های خطی عربی کتابخانه ندوه ﺍلعلما، لکهنو، مردﺍدماه ۱۳۶۵ ه

ش/ ذیﺍل حجه ۱۴۰۶ ه.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی کتابخانه ندوه ﺍلعلما، لکهنو، فروردینماه

۱۳۶۵ ه ش/ ﺁوریل ۱۹۸۶ م.

* فهرست نسخه‌های خطی کتابخانه رﺍجه محمودﺁباد، لکهنو، بهمنماه ۱۳۶۶ ه

ش/ جمادی ﹼ ﺍلثانی ۱۴۰۸ ه.

* فهرست نسخه‌های خطی و چاپی دیوﺍن حافظ در هند، ترتیب و تنظیم: دکتر

شریف حسین قاسمی, دیماه ۱۳۶۷ ه ش/جمادیﺍﻻول ۱۴۰۹ ه.

* فهرست نسخه‌های ﹼخطی فارسی کتابخانه‌های عمومی و ﺁرشیو پتیاﻻ

(پنجاب، هند), نشر ﺍول ۱۳۷۷ ه ش/۱۹۹۹ م.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی کتابخانه ﺍنجمن ترقی ﺍردو، دهلی‌نو,

نشرﺍول ۱۳۷۷ ه ش/۱۹۹۹ م.

* فهرست نسخه‌هایخطی فارسی کتابخانه کتابخانه عمومی هردیال، دهلی,

نشر ﺍول ۱۳۷۷ ه ش/۱۹۹۹ م. قند پارسی ۵۶۸

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی کتابخانه جامعه همدرد، تغلقﺁباد، دهلی‌نو,

نشر ﺍول زمستان ۱۳۷۷ ه ش/۱۹۹۹ م.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی کتابخانه جامعه ملیه ﺍسلامیه، دهلی‌نو، نشر

ﺍول ۱۳۷۷ ه ش/۱۹۹۹ م.

* فهرست نسخ ﹼخطی منتشر شده و در دست ﺍنتشار تو سط مرکز میکروفیلم

نور، دهلی

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی کتابخانه رضا رﺍمپور، جلد ﺍول، دوم و سوم،

شامل معرفی ۵،۵۰۰ نسخه فارسی با همکاری کتابخانه رضا رﺍمپور ـ رﺍمپور.

* . فهرست نسخه‌های خطی فارسی و عربی، جلد ﺍول (به زبان فارسی) کتابخانه

موﻻنا ﺁزﺍد دﺍنشگاه ﺍسلامی علیگره شامل معرفی ۲۰۳۵ نسخه.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی و عربی، جلد دوم (به زبان فارسی) بخش

تاریخ و کتابخانه موﻻنا ﺁزﺍد دﺍنشگاه ﺍسلامی علیگره، شامل معرفی ۷۰۰ نسخه.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی و عربی، جلد ﺍول (به زبانﺍنگلیسی) کتابخانه

موﻻنا ﺁزﺍد دﺍنشگاه ﺍسلامی علیگره.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی و عربی، جلد دوم، (به زبان ﺍنگلیسی) بخش

تاریخ و کتابخانه موﻻنا ﺁزﺍد دﺍنشگاه ﺍسلامی علیگره.

* فهرست نسخه‌های خطی فارسی و عربی، جلد سوم (به زبان فارسی) کتابخانه

حکیم ظلّﺍلرحمن (ﺁکادمی ﺍبنسینا) علیگره شامل معرفی ۲۹۰ نسخه.

* فهرست میکروفیلم نسخه‌های خطی فارسی و عربی، کتابخانه‌های گجرﺍت

شامل کتابخانه عالیه مهدویه، کتابخانه عالیه چش تیه و کتابخانه درگاه پیر محمد

شاه، فارسی, بهکوشش مرکز میکروفیلم نور.

۸. فهرست میکروفیلم نسخه‌های خطی فارسی کتابخانه رضارﺍمپور (جلد سوم)،

شامل مععرفی ۱۵۰۰ نسخه تﺃلیفات شیعه در ﺍین کتابخانه، در دست ﺍقدﺍم.۵۶۹ فهرست فهارس نسخ خطی کتابخانه‌های هند

* فهرست میکروفیلم نسخه‌های خطی کتابخانه رﺍجه محمودﺁباد، لکهنو، شاملمعرفی ۸۰۰ نسخه خطی عربی و فارسی.

* . فهرست میکروفیلم نسخه‌های خطی کتابخانه جامعه همدرد، دهلی.

۱* فهرست نسخه‌های خطی کتابخانه مزمل ﺍﷲ خان، علیگره، در دست ﺍقدﺍم.

* . فهرست نسخه‌هایخطی کتابخانه شاه ﺍبوﺍلخیر، دهلی، در دست ﺍقدﺍم.

* فهرست ﺍنگلیسی میکروفیلم نسخه‌های خطی کتابخانه جامعه همدرد،دهلی‌نو، در دست ﺍقدﺍم.

* کتابخانه مدرسه و جامعه سلطانیه، لکنو (فهرست مخطوطات ﺍین کتابخانه

با نام کتابخانه مرحوم سید ﺍبوﺍلحسن معروف به«ﺍبو صاحب» ﺁماده نشر ﺍست).

* کتابخانه مدرسه ﺍلوﺍعظین، لکنو.

۴- کتابخانه رﺍجه محمود ﺁباد (وقف ﺁستان قدس)، لکنو (فهرست نسخ خطی ﺍینکتابخانه شامل معرفی چهار هزﺍر نسخه عربی و فارسی ﺍز سوی مرکز تحقیقات

فارسی چاپ و ﺍنتشار یافته ﺍست).

۵- کتابخانه دﺍرﺍلندوه ﺍلعلماﺀ، لکنو (فهرست نسخ خطی ﺍین کتابخانه در دو جلد

فارسی و عربی شامل معرفی پنج هزﺍر نسخه خطی ﺍز سوی مرکز تحقیقات

فارسی بهچاپ رسیده).

۶- کتابخانه درگاه پیرمح مد شاه، ﺍحمدﺁباد، گجرﺍت (فهرست نسخ خطی عربی و

فارسی ﺍین کتابخانه در ۷ جلد به زبان ﺍردو ﺍز طرف کتابخانه ﺍنتشار یافته ﺍست. قند پارسی ۵۷۰

همچنین فهرست میکروفیلم‌های ﺍین کتابخانه در مجموعه فهرست میکروفیلم

نسخه‌های خطی کتابخانه‌های گجرﺍت ﺁماده چاپ ﺍست).

۷- کتابخانه درگاه عالیه چش تیه، ﺍحمدﺁباد، گجرﺍت (فهرست میکروفیلم‌های ﺍین

کتابخانه شامل در مجموعه «فهرست میکروفیلم نسخه‌های خطی کتابخانه‌های

گجرﺍت ﺁماده چاپ ﺍست).

۸- کتابخانه درگاه عالیه مهدویه پالمپور، گجرﺍت (فهرست میکروفیلم‌های ﺍین

کتابخانه در مجموعه فهرست میکروفیلم‌های نسخه‌های خطی کتابخانه در

حقیقت ﺍین مجموعه بزرگترین مجموعه در زمینه مهدویت و موعود عالم

به شمار میﺁید.

* کتابخانه موﻻنا ﺁزﺍد دﺍنشگاه ﺍسلامی علیگره، دو جلد، به زبان‌های ﺍنگلیسی وفارسی.

۱۰- کتابخانه نوﺍب مزمل ﺍﷲ خان، علیگره (ﺁماده  چاپ).

۱۱- کتابخانه جامعه همدرد، دهلی (شامل معرفی نسخه ﺁماده  چاپ ﺍست).

۱۲- کتابخانه ﺁصفیه، حیدرﺁباد.

۱۳- کتابخانه خانقاه شاه ﺍبوﺍلخیر، دهلی (شامل معرفی نسخه ﺁماده چاپ ﺍست).

۱۴- کتابخانه موزه  ساﻻر جنگ، حیدرﺁباد.

۱۵- کتابخانه بخش تاریخ پیشرفته دﺍنشگاه ﺍسلامی علیگره (فهرست میکروفیلم‌های

بخش تاریخ پیشرفته دﺍنشگاه ﺍسلامی با عنوﺍن جلد دوم فهرست میکروفیلم

نسخه‌های خطی علیگره).

v فهارس کتب خطی‌در هند منتشرشده تو سط کتابخانه‌هاومﺅ سسات گوناگون

۱. فهرست کتب عربی, فارسی و ﺍردو، کتابخانه ﺁصفیه سرکار عالی, حیدرﺁباد

(جلد ۱۳۳۲ ,۱ ه، ص ۳۹۹, جلد ۱۳۵۷ ,۲ ه، ص ۶۲۴, جلد ۱۳۴۷ ,۳ ه. ,

ص ۷۶۰, جلد ۱۳۵۵ ,۴ ه، ص ۷۰۸).۵۷۱ فهرست فهارس نسخ ﹼخطی کتابخانه‌های هند

۲. فهرست تشریحی مخطوطات فارسی, کتابخانه ﺍنجمن ترقی ﺍردو، علیگره,

هند, ۱۹۵۱ م.

۳. فهرست کتب، عثمانیه کتابخانه، بمبئی, ص ۹۶.

۴. فهرست نسخه‌های خطی فارسی کتابخانه‌های بمبئی, مدرسه محمدیه، مسجد

جامع، بمبئی, مرکز تحقیقات مهاتما گاندی، مرکز تحقیقات ﺍردو, ﺍنجمن ﺍسلام,

موزه  چترﺍپتی شیوﺍجی مهارﺍج وستو (پرنس ﺁوویلز), خانه فرهنگ جمهوری

ﺍسلامی ﺍیرﺍن، بمبئی, ص ۳۰۲.

۵. تعارف مخطوطات، کتابخانه دﺍرﺍلعلوم دیوبند، جلد ﺍول, ۱۳۹۰ ه، ص ۲۸۴,

جلد دوم, ۱۳۹۳ ه. , ص ۲۹۶.

۶. فهرست نسخ خطی فارسی, مس می بهمرﺃه ﺍلعلوم خدﺍبخش ﺍورینتل پبلک

ﻻئبریری، بانکی‌پور، پتنه, ۱۹۲۵ م، جلد ﺍول، ص ۲۷۹, جلد دوم, ۱۹۴۲ م,

ص ۱۷۷, جلد سوم, ۱۹۶۷ م، ص ۲۹۵.

۷. فهرست نمایشگاه مخطوطات و نوﺍدرﺍت، کتابخانه دﺍنشگاه ﺍسلامی علیگره,

گردﺁورنده مختارﺍل دین ﺍحمد,۱۹۵۳ م، ص۳۲.

۸. فهرست مخطوطات ریسرچ ﻻئبریری شعبه عربی فارسی مخطوطات، مرکز

مطالعات ﺁسیای مرکزی، دﺍنشگاه کشمیر، سرینگر, ۱۹۸۹ م، ص ۱۷۷.

۹. فهرست نسخه‌های ﹼخطی فارسی و عربی, (دستنویس) مرکز مطالعات ﺁسیای

مرکزی، دﺍنشگاه کشمیر، سرینگر, ۱۹۸۲ م، ص ۹۹.

۱۰. تصوف در شبه قاره (تصوف برصغیر مین) (ﺍردو), خدﺍبخش ﺍورینتل پبلک

ﻻئبریری، پتنه, ۱۹۹۲ م، ص ۲۳۸.

۱۱. یاددﺍشت حکیم سید شمسﺍﷲ قادری ماهر ﺁثار قدیمه بر مخطوطات

تاریخی, مخزونه کتابخانه نوﺍب صدریار جنگ بهادر موﻻنا حبیبﺍلرحمن خان

شروﺍنی, علیگره, ۱۹۳۹ م، ص ۲۳.

۱۲. فهرست کتب عربی, فارسی و ﺍردو، پوبلک ﻻئبریری, ﺍلهﺁباد, ۱۹۲۷ م، ص ۱۹۴. قند پارسی ۵۷۲

۱۳. فهرست کتب مخطوطات و مطبوعات عربی و فارسی (ﺍردو), نیشنل بکدپو,

ﺍمروهه، مرﺍدﺁباد، هند, ۱۹۷۳ م، ص ۶۴.

۱۴. فهرست مخطوطات خانقاه منعمیه (ﺍردو), گیا, (ر

دکتر عطا خورشید، خدﺍبخش ﺍورینتال پابلیک ﻻئبریری، پتنه, ۱۹۹۳ ی، ص ۱۰۹.

۱۵. میرﺍث خطی ما در کتابخانه خدﺍبخش (به زبان ﺍنگلیسی), جلد ﺍول شاعرﺍن

فارسی زبان ﺍز فردوسی تا حافظ, ۱۹۶۱ م.

باور نمیکنم مرگ خویش را

red-fort

 باور نمی کنم که عشق نهان می شود به گور
بی آنکه سر کشد گُل عصیانی اش ز خاک
باور کنم که دل
روزی نمی تپد

باور نمی کند دل من مرگ خویش را

نه نه من این یقین را باور نمی کنم
تا همدم من است نفسهای زندگی
من با خیال مرگ دمی سر نمی کنم
آخر چگونه گُل خَس و خاشاک می شود ؟
آخر چگونه این همه رویای نو نهال
نگشوده گل هنوز
ننشسته در بهار

-Saffron-Saffron
می پژمرد به جان من و خاک می شود ؟

**
در من چه وعده هاست
در من چه هجرهاست
در من چه دستها به دعا مانده روز و شب
اینها چه می شود ؟
آخر چگونه این همه عشاق بی شمار
آواره از دیار
یک روز بی صدا
در کوره راه ها همه خاموش می شوند ؟
باور کنم که دخترکان سفید بخت
بی وصل و نامراد
بالای بامها و کنار دریاچه ها
چشم انتظار یار سیه پوش می شوند ؟

****
باور نمی کنم که عشق نهان می شود به گور
بی آنکه سر کشد گل عصیانی اش ز خاک
باور کنم که دل
روزی نمی تپد
نفرین برین دروغ دروغ هراسناک
پل می کشد به ساحل آینده    شعر من
تا رهروان سرخوشی از آن گذر کنند
پیغام من به بوسه لبها و دستها
پرواز می کند
باشد که عاشقان به چنین پیک آشتی
یک ره نظر کننند
در کاوش پیاپی لبها و دستهاست
کاین نقش آدمی
بر لوحه زمان
جاوید می شود
این ذره ذره گرمی خاموش وار ما
یک روز بی گمان
سر می زند جایی و خورشید می شود
تا دوست داری ام
تا دوست دارمت
تا اشک ما به گونه هم می چکد ز مهر
تا هست در زمانه یکی جان دوستدار
کی مرگ می تواند
نام مرا بروبد از یاد روزگار ؟
بسیار گل که از کف من برده است باد
اما من غمین
گلهای یاد کس را پرپر نمی کنم
من مرگ هیچ عزیزی را

باور نمی کنم

 Shimla In5Jul2013  (344)
 
 با صدای شاعر قبل از مرگ

آرش کمانگیر با صدای خود شاعر 

اجمیر شریف هند. در ایالت راجستان

 photo

شیخ خواجه معین الدین حسن سجزی چشتی مشهور به خواجه معین الدین چشتی درگذشته به سال ۶۳۳ قمری در اجمیر شریف هند. در ایالت راجستان – جی چور.

بعضی او را از اهالی سیستان عده‌ای او را از هرات و بعضی از سمرقند دانسته‌اند اما آنچه مسلم است او فارس زبان بود و آثار خود را به زبان فارسی نگاشته است. سال ۵۸۸قمری همراه لشکریان سلطان معزالدین محمد غوری (هرات) از ایران و افغانستان به هند رفت و در اجمیر ساکن شد.

 وی یکی از مهم ترین و موثرترین طریقه‌های صوفی که هم در تاریخ سیاسی و اجتماعی شبه قاره و هم در تاریخ ادبیات فارسی در آن سامان نقش داشته‌اند و صوفیان پیرو طریقه چشتیه هستند.

اولین پیر بزرگی از این طریقت که در هند بساط ارشاد گسترد، سلسله جانشینان معین الدین از طریق قطب الدین بختیار اوشی و فریدالدین گنج شکر و نظام الدین اولیا و نصیرالدین چراغ دهلی ادامه پیدا کرد و در سراسر هند، پاکستان و بنگلادش کنونی گسترش یافت.

File:Dargah Shareef of Khwaza Moinuddin Chishti.JPG

 این صوفیان مجالس وعظ و تذکر و خطابه‌های خود را به زبان فارسی ایراد می‌کردند و این معنی، زبان و ادبیات فارسی را در شبه قاره هند گسترش می‌داد.

 چندکتاب مانند ‘انیس الارواح’، ‘دلیل العارفین’، ‘فواید السالکین’ و ‘اسرارالاولیا’ همه به سرسلسله‌ها و بزرگان طریقت چشتیه همچون معین الدین چشتی و قطب الدین بختیار کاکی نسبت داده شده‌اند.

 معین‏الدین شاگردان زیادی‏ تربیت کرد و آنان هر کدام در منطقه خود مصدر خدمات ارزنده‏ای شدند و قطب‏الدین بختیار کاکی و فریدالدین گنج شکر از شاگردان و تربیت شدگان او هستند که منشأ آثار و خدمات اسلامی شدند.

 خواجه معین‏الدین پس از مدتی فعالیت و تأسیس سازمانهای فرهنگی و مذهبی در شهر اجمیر دیده از جهان فرو بست و مسلمین پس از درگذشت او برایش مقبره مجلل و باشکوهی ساختند که پس از هشت قرن هنوز پابرجاست و یکی از مزارهای درجه اول مسلمین در هند به شمار می‏رود.

 

مزار  اجمیر شریف /غریب نواز

در ایوان و رواق‌ها و داخل مقبره اشعار زیادی به زبان‏ فارسی که زبان رسمی کشور هند بود دیده می‌شود

 سلاطین و امرا در قرون متمادی بر تربت وی که زیارتگاه است، گنبد و بارگاه بنا کردند و هرسال مردم و مریدان شیخ از سراسر هند ۳۰ اردیبهشت، به مناسبت عُرس وی، مراسمی برگزار می‌کنند. او در قرن پنجم و ششم نزد علمای خراسان آموزس دید و دانش‌های عصر خود را فرا گرفت.

 

جایگاهای دیدنی  هند – دهلی

پارسی بر احجار هند

زباله جمع کن های ناشی یا خرابکاران صهیونیستی! صالحی درست می گوید یا علوی

درد ناشی با خرابکار هسته ای!

آقای صالحی : 4 خرابکار هسته ای خطرناک را  گرفتیم – وزیر اطلاعات:  4  نفر  دزد ناشی بودند. دزدی که از نیروگاه اتمی دردی کند شاه دزد است

 

به گزارش حوزه دولت باشگاه خبرنگارانحجت‌الاسلام و المسلمین سیدمحمود علوی وزیر اطلاعات درباره چهار خرابکار سایت‌های هسته‌ای که اخیرا دستگیر شده‌اند، گفت:

این چهار نفر «خرابکار» نبودند بلکه به دلیل آنکه در محوطه سایت، ضایعات آهن و فولاد وجود داشته زیر دیوار یک متر و نیمی که دور محوطه است، رفته و فنس را سوراخ کرده بودند تا این ضایعات را در بازار بفروشند. 
 
وزیر اطلاعات افزود:

در واقع این افراد «دزد » بودند نه «خرابکار هسته‌ای» و از اهالی روستای همان اطراف نیروگاه بودند و سابقه این کارها را هم داشتند. 
 
حجت‌الاسلام والمسلمین علوی که با خبرگزاری خانه ملت گفتگو می‌کرد، با اشاره به اینکه پرونده این افراد اطلاعاتی و امنیتی نیست، توضیح داد: هر زمان وضعیت این پرونده روشن شود، حکم متناسب با آن نیز صادر خواهد شد. 
 
گفتنی است علی‌اکبر صالحی رئیس سازمان انرژی اتمی چندی پیش از دستگیری چهار خرابکار هسته‌‌ای خبر داد و آن را تلاش‌های دشمنان برای ضربه زدن به تأسیسات هسته‌ای کشور توصیف کرده بود. 
 
حجت‌الاسلام والمسلمین علوی همچنین در مورد حوادث بانه و سراوان و رویکرد وزارت اطلاعات در تامین امنیت مناطق مرزی گفت: وزارت اطلاعات تدابیر ویژه‌ای دارد که به موقع اعمال خواهیم کرد. 
 
این عضو هیئت دولت ادامه داد: این اتفاقات هیچ وقت ریشه کن نخواهد شد و هر زمان ممکن است پیش بیاید ولی قطعا در جهت جلوگیری از تکرار آن اقدام لازم انجام می‌شود. 
 
وزیر اطلاعات تاکید کرد: وزارت اطلاعات در مورد هر ناامنی تدبیر می‌کند.
انتهای پیام/

روز کوروش ماکت مقبرهٔ کوروش در حیاط دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه تهران برای اولین بار در کشور رونمایی شد

  

 

اگر انسان بخواهد  تردید ایجاد کند  در هر رویداد تاریخی می توان با دلایل محکم تردید ایجاد کرد،  پس این هنر نیست که  فکر کنی با ایجاد ابهامات در مورد کوروش شاهکار کرده ای و یا محقق برجسته ای شده ای  بعضی افراد در کشور ما مفت مفت لقب پژوهشگر، بخود می دهند و یا اینکه بعضی رسانه ها مفتی لقب پژوهشگر برجسته به آنها می دهند هیچکس نیست بپرسد این فرد بر اساس کدام کارهای بزرگ و شاهکار  لقب پژوهشگر برجسته گرفته است.  به چه زبانهای بین المللی تسلط دارد و یا مقاله و پژوهش ارایه کرده است ؟ چقدر دانشجو تربیت کرده است؟  چند کتاب فاخر دارد ….و  ….؟

حتی در دوره قاجار نیز القاب و عنوانها را مفت و مجانی به کسی نمی دادند. همین مرحوم بهار دود چراغ موشی ها خورد  تا سرانجام لقب ملک شعرا گرفت.

 تاریخ یعنی تاریک . کلمه تاریخ  تغییر یافته از واژه تاریک است پس بخوبی معنی آن روشن می سازد که مسائل تاریخی در تاریکی و ابهام قرار دارد. و هیچ موضوع تاریخی  را نمی توان صد درصد به عنوان فکت  علمی درست  و بی عیب و نقص پذیرفت . تاریخ  و داستانهای تاریخی فقط برای عبرت است و برای اینکه چراغ آینده باشد.  نقد و بررسی تاریخ  جنبه کسب مهارت دارد اما فکت قضایی نیست تا ما بر اساس آن یک فرد را بت کنیم و یا فردی را نفرت انگیز سازیم. داستان کوروش نیز همان است اما اینکه حالا کسی هم و غم خود را بگذارد که مثلا فلان شخصیت تاریخی را بدنام کند  همانقدر احمقانه است که بخواهیم از یک شخصیت تاریخی بت بسازیم. اما کوروش شخصیت تاریخی است که در کتابهای  یکصد چهره تاثیر گذار تاریخ  ردیف های اول را به خود اختصاص داده است. همین شهرت جهانی کافی است که لا اقل  به عنوان  ایرانی اگر از تمجید نمی کنیم   تیشه تخریب او نیز بدست نگیریم. فردی که در چاه زمزم  ش ا   …. تا  مشهور شود

 قصه مرادی غیاث آبادی  و پورپیرار  همان است .

و اما مقاله زیر:نظر روزنامه شرق در مورد روز کوروش  است که البته تمجیدهای بی مورد و کودکانه آن را از افرادی که مدعی است محقق و باستان شناس هستند را حذف کردم 

چند روز قبل 29 اکتبر برابر با هفتم آبان بود، روزي که در چند سال اخير، بسياري آن را به نام روز جهاني کوروش تبليغ مي‌کردند.

 مبلغان اين روز اما آن را گاهي روز تولد کوروش هخامنشي، روز ورود کوروش به بابل يا روز صدور يا ساخت استوانه گلي منشور حقوق بشر کوروش معرفي مي‌کنند. داستان نام‌گذاري اين روز چيست؟ آيا واقعا در تقويم جهاني، روز 29 اکتبر به نام و ياد کوروش دوم، پادشاه بزرگ هخامنشي ثبت شده است؟ اول بار در سال‌هاي ابتدايي دهه 80 اين موضوع را «انوشيروان کيهاني‌زاده» روزنامه‌نگار و تاريخ‌نويس، در ستون «روزنامک» که در «شرق» منتشر مي‌کرد اعلام کرد. حسب گفته آقاي کيهاني‌زاده، اين روز که در تقويم بين‌المللي به نام «sirius day» شناخته مي‌شود، با نام و ياد کوروش بزرگ، پادشاه دادگستر هخامنشي نام‌گذاري شده است.

 

با اين حال، اما آن‌گونه که  مخالفان کوروش می گویند: «نام sirius day که در تاريخ 29 اکتبر تقويم بين‌المللي به ثبت رسيده، اشاره‌اي به نام ستاره شباهنگ است و ارتباطي به کوروش هخامنشي ندارد، چراکه نام کوروش به زبان لاتين – اگرچه تلفظ هر دو به يک شکل است – به‌گونه‌اي ديگري نوشته مي‌شود (cyrus). با اين‌حال پس از آن تاريخ دوستداران و ناسيوناليست‌هاي افراطي هر ساله اين روز را بيش تر از سال قبل تبليغ مي‌کردند. حال آن که در هيچ جايي از تاريخ به اين روز که ارتباطي با کوروش هخامنشي داشته باشد، اشاره اي نشده است.»

پس از انتقادها از سوي  مخالفان  کوروش به این  روز، عده‌اي بر آن شدند تا با برداشتن عنوان «جهاني» از آن، «روز کوروش» را بسازند و دليل نام‌گذاري اين تاريخ را ورود کوروش به بابل نوشتند، حال آن که ورود به خاک يک کشور مستقل و اشغال آن باتوجه به اين که اين کشور با ايرانيان در جنگ نبود، هرگز بنياد خوبي براي نام‌گذاري کوروش نيست. ادعاهايي مبني بر روز تولد و صدور منشور کوروش هم از حقيقت خالي است.

چرا که هيچ سند قابل اعتنا و درستي با اين مضمون در دست نيست که چنين چيزي را تاييد کند. اين تاريخ‌نويس غیاث آبادی هم چنين مي‌افزايد: « زمان دولت نهم و رياست «اسفنديار رحيم‌مشايي» بر سازمان ميراث‌فرهنگي نيز – با اقدام‌هايي که انجام و بزرگداشت‌هايي که به اين مناسبت گرفته مي‌شد – اين روز قلابي جدي گرفته شد. دولتي‌ها اين روز را به عنوان روز تولد کوروش اعلام مي‌کردند، با همه اين تفاسير به باور من نبايد به اين موضوع پرداخت و آن را جدي گرفت، چراکه به جدي گرفته شدن اين نام‌گذاري جعلي کمک مي‌کند و نبايد فراموش کنيم که راه راستي از دروغ نمي‌گذرد.» تبليغ‌ها و بزرگ‌نمايي روز موسوم به روز جهاني کوروش، تنها به بزرگداشت‌هاي دولتي در دولت نهم مربوط نيست. چرا که در خارج از ايران نيز عده‌اي با بزرگ‌نمايي و تبليغ فراوان اين روز، تلاش مي‌کنند هفتم آبان را به نام روز جهاني کوروش بزرگ بدارند.

در داخل نيز عده‌اي به دليل تحت‌تاثير قرار گرفتن و تمايلات ملي‌گرايانه، تلاش مي‌کنند اين روز را گرامي بدارند. سفر به پاساگارد و حضور در کنار آرامگاه کوروش هخامنشي، راهي است که عده‌اي در اين روز، براي جدي گرفتن هفتم آبان به آن عمل مي‌کنند، اما آيا هنوز مسئولان سازمان ميراث‌فرهنگي و مسئولان پايگاه ميراث‌فرهنگي پاسارگاد، اين روز را جدي مي‌گيرند؟

نصيري، رييس پايگاه ميراث‌فرهنگي پاسارگاد، در اين‌باره به شرق مي‌گويد: «در روز هفتم آبان هيچ برنامه خاصي در کنار آرامگاه کوروش در پاسارگاد برگزار نمي‌شود و همه چيز به شکل معمول ديگر روزها خواهد بود. يگان حفاظت از پاسارگاد اين اجازه را نمي‌دهد و بنابر تقويم، ما هم، اين روز هيچ روز خاصي نيست،

اما با اين حال به گفته برخي کساني که سال گذشته تلاش مي‌کردند در اين روز در کنار اين آرامگاه باشند و در قالب گروه‌هاي جمعي به پاسارگاد سفر کرده بودند، با ممانعت مسئولان حفاظتي آرامگاه مواجه شدند. نصيري در پاسخ به اين پرسش که آيا اگر افرادي در کنار آرامگاه خود شخص، اقدام به برگزاري مراسم ويژه و خاصي در اين روز کنند و به شکل جمعي حضور يابند از آن ممانعت مي‌شود، مي‌گويد:253243_372354739536373_997565491_n

«بازديد‌هاي گروهي و شخصي از آرامگاه در اين روز، همان روال عادي و هميشگي را دارد و از حضور گروه‌هاي بازديد جمعي، مخالفت و ممانعتي نمي‌شود.» سال گذشته منشور کوروش به رسم امانت از موزه ملي بريتانيا، براي مدتي در موزه ملي ايران به نمايش گذاشته شد. بازديد از استوانه گلي حقوق‌بشر کوروش در زمان حضور در ايران، به جز در چند روز خاص از جمله روز‌هاي عاشورا و تاسوعا آزاد بود. اما با اين حال در روزهاي ششم و هفتم آبان سال 89 مسئولان موزه ملي به دليل آن چه انجام اقدامات حفاظتي و ارتقاي سيستم عنوان کردند، بازديد از منشور را ممنوع اعلام کرده بودند. به همين دليل نيز برخي وب‌سايت‌هاي خبري نوشتند که بازديد از منشور کوروش در روز جهاني کوروش ممنوع شد.

وجود ممانعت‌هايي از اين قبيل موجب شده است گروه‌هايي از مخالفان نظام، ضمن تبليغ اين روز از مخالفت جمهوري اسلامي با گرامي داشتن اين روز سخن بگويند. اما با اين وجود در ميان تاريخ‌نويسان و باستان‌شناسان کشور، کسي نيست که هفتم آبان را به عنوان روز جهاني کوروش جدي بگيرد و دليل و سندي بر صحت اين روز بياورد. «علي‌اکبر سرفراز »، باستان‌شناس پيشکسوت و استاد دانشگاه ، که در زمينه هخامنشيان و تاريخ آن ها کاوش‌ها و تحقيقات گسترده‌اي انجام داده است، مي‌گويد: «همان‌گونه که علامه طباطبايي و جواهر لعل‌نهرو گفته‌اند، بر اساس اسناد، کوروش همان ذوالقرنين است، اين مسئله بر اساس تحقيقات اثبات مي‌شود و من هم به آن اعتقاد دارم. براي کوروش به عنوان ذوالقرنين و پادشاهي دادگر و طرفدار حقوق‌بشر، احترام ويژه و خاصي قايلم. اما با اين حال اين روز را به عنوان روز کوروش يا هر چيز ديگري در اين زمينه نمي‌دانم. چراکه هيچ سند و مدرکي دال بر اين موضوع در دست نيست. حتي اين که گفته مي‌شود کوروش هخامنشي به يهوديان امکانات بازگشت به سرزمين‌هاي مقدس خود را داد نيز رد مي‌کنم. چراکه بر اساس اسناد و کتيبه‌هايي که روي آن ها تحقيق کرده‌ام، اين داريوش هخامنشي بود که در زمان او، اين تصميم گرفته شد.» پروفسور سرفراز هم چنين به هفت جلد تحقيقات خود در اين زمينه اشاره کرد که سال‌هاست در سازمان ميراث خاک مي‌خورد و اجازه چاپ نيافته است.

در همین حال در 7 آبان 1392 ماکت مقبرهٔ کوروش در حیاط دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه تهران برای اولین بار  در کشور رونمایی شد

به گزارش  ایسنا و  شیراز۱۴۰۰، ماکت مقبرهٔ کوروش در حیاط دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه تهران برای اولین بار  در کشور رونمایی شد

یکی از اعضای انجمن علمی دانشجویان تاریخ دانشگاه تهران در گفت‌وگو با ایسنا،

با بیان این‌که این ماکت به‌مناسبت هفتم آبان‌ماه، روز کوروش، به‌مدت یک هفته در حیاط دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه تهران قرار خواهد داشت، اظهار کرد: هشت سال پیش، دانشجویان مرکز آموزش عالی میراث فرهنگی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری این ماکت را ساختند که تا این زمان، در‌‌ همان مرکز نگهداری می‌شد و در معرض دید نبود.

مجید خالقیان ادامه داد: آن‌ها به این فکر افتادند که همزمان با روز کوروش و برگزاری همایش یادبود استوانهٔ کوروش که امروز در دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه تهران برگزار می‌شود، این ماکت را نیز در معرض نمایش قرار دهند. وی بیان کرد: این ماکت قرار است به‌مدت یک هفته، در این مکان نمایش داده شود. سپس با مرمت اساسی آن، قصد داریم برنامه‌ریزی دیگری برای نگهداری هرچه بهتر از آن داشته باشیم.

پاسارگاد2 copy

 

همچنین بنا بر گزارش امرداد : زرتشتیان ایران 7 آبان را گرامی داشتند

7 آبان‌ماه، دست‌ها برافراشته‌ها، لب‌ها همنوا، گام‌ها استوار بر جاي ايستاديم به ياد كورش بزرگ، به احترام بزرگ‌مردي كه جهان از بودنش بر خود مي‌بالد و ايراني از داشتنش سربر مي‌افرازد.
روز گذشته، همهمه‌ و همازوري همكاران «امرداد» در برپايي گهنباري به ياد كورش بزرگ، آورنده‌ي نخستين استوانه‌ي برابري انسان‌ها ستودني بود. چند دقيقه‌اي از ساعت ١٣ كه گذشت، آيين گهنبار آغاز شد و لب‌هايمان همراه با نواي بلند اوستاي موبد جنبيد به بازخواني بخشي از اوستا تا ياد كورش بزرگ را گرامي بداريم.
همكاران‌مان در «امرداد» باشنده بودند و در كنار ما، 7 آبان را گرامي داشتند. گهنبار كه به پايان رسيد، برپايه‌ي رسم هميشگي، آن‌چه روي ميز گذاشته بوديم، از ميوه‌ها و «لرك» (هفت گونه‌ ميوه‌ي خشك شده‌) تا كماچ (گونه‌اي شيريني) و «سير و سداب» (گونه‌اي خوراك سنتي زرتشتي) اوستاخوانده در ميان باشندگان پخش شد و ديدارها تازه شد.

آن‌چه مي‌بينيد، چند زاويه از گهنبار، اين آيين ديرپاي زرتشتي را به تصوير كشيده است.